• Andreas Schotel Wandelroute

    Andreas Schotel Wandelroute

    "Beleef de harmonie tussen kunst en natuur"

    Meer

  • Dorpsvernieuwingsprijs 2019 voor Esbeek

    Dorpsvernieuwingsprijs 2019 voor Esbeek

    "Het meest vernieuwende dorp van Nederland!"

    Meer

  • Ondernemersplatform 'Made in Esbeek'

    Ondernemersplatform 'Made in Esbeek'

    "De kracht van ondernemend Esbeek"

    Meer

Subcategorieën van deze categorie:

Dorpsnieuws, Coöperatie nieuws, Rubrieken

Column Bert Schilders

Column Bert Schilders

“Nee, ik ben geen mollen aan het vangen, dit is een detector en hier kan ik munten e.d. in de grond opsporen en dan uitgraven.” “Joa, gé wel,,dé kan tog nie.” “Jawel”, en ik liet hem een paar muntjes zien.

“Jonge,jonge ze venne vort van alles ut”, en liep hoofdschuddend weg.

Nee,ik ben geen winkeloverval aan het voorbereiden.
Net over de grens, liep ik over een veld, toen er een man naar mij toekwam en vroeg wat ik daar aan het doen was. Hij had namelijk een wapenzaak in de buurt en dacht dat ik de zaak aan het verkennen was voor een overval op zijn zaak. De man was voor geen rede vatbaar en schreef het nummerbord van mijn auto op. Na enige “vriendelijke woorden” over en weer pakte hij z`n telefoon om de rijkswacht te bellen.
Ik ben toen maar in m`n auto gaan zitten, met de woorden dat ik er toch ook niks aan kan doen dat ze in Belgie niet kunnen voetballen. Gelukkig start m`n auto de eerste keer en kon nog net horen wat voor een [piep,piep] Hollander ik was. Rare jongens die Belgen.

Je hebt mooie en minder mooie ontmoetingen tijdens het beoefenen van mijn hobby en dat is met de detector [speurstok] op pad.
Esbeek is de laatste honderd jaar enorm veranderd en daarom is een goede voorbereiding voor dat je gaat zoeken belangrijk. Je kijkt op oude kaarten of op internet waar vroeger de akkers lagen en de zandpaden liepen.
Om een voorbeeld te noemen. Ik heb`t hele vroegere kerkpad tussen Esbeek en Hilvarenbeek afgezocht.
Hier heb ik o.a.munten,devotiehangers,kruisjes,musketkogels,gewichten,knopjes enz. gevonden.

Na het zoeken worden de vondsten voorzichtig schoon gemaakt, zo goed mogelijk gedateerd, opgeslagen en in een bestand gezet, zodat ik precies weet wat en waar iets gevonden is. Ook dit is natuurlijk belangrijk. De waarde van de vondsten is te verwaarlozen, maar het is wel een stukje Esbeekse geschiedenis.
Natuurlijk valt het ondanks de voorbereiding wel eens tegen, dat je de hele middag in de kou loopt te zoeken en maar twee duiten hebt gevonden. Dan kom ik thuis en zeg tegen moeder de vrouw, `naait dees ding maar in de vuilnisbak.` Maar gelukkig heb ik een wijze vrouw, want na enige dagen begint het toch weer te kribbelen.

Er wordt ook een beroep op mij gedaan als iemand een ring, sleutel of zelfs een tractorgewicht verloren is. Natuurlijk help ik deze mensen in nood en zie het als een mooie reclame van deze mooie hobby.
Een gedeelte van mijn vondsten staat op de site www.vondsten.nl bij zoeken `Hubetus` intoetsen.
Er staat hier niet bij waar ik het heb gevonden, om collegazoekers niet wijzer te maken.

Groetjes Bert de counthunter Schilders.

Lees meer
  1562 Hits
  0 reacties

Column Gerard van Gerven

Column Gerard van Gerven

Op vakantie.

Als vader van drie dames heb je het niet altijd makkelijk. Als ze heel klein zijn, moeten er regelmatig luiers verschoond worden, eten geven, mee gaan wandelen en nog veel meer.
Als ze wat ouder worden, wordt het wel makkelijker, want ze gaan naar de crèche en daarna naar school.
En dan komt de tijd dat we met z’n allen op vakantie gaan naar Zuid-Frankrijk. Volgepakt en met drie grieten achterin zetten we koers naar het zuiden. In Reusel vraagt de kleinste al of we er al zijn. ‘Nèè, nog lang nie!’
Tot Antwerpen gaat alles goed, totdat pa een cd van Henk Wijngaard op wil zetten. Echter, dat willen de kids niet. Die willen liever K3 horen en weet ik al niet meer! Dus pa is verplicht om naar dat Belgische trio te luisteren, want hij heeft z’n oordoppen niet bij. Net voor de franse grens breekt de eerste ruzie uit achterin, want de middelste hangt teveel tegen de linkse. Moeders probeert het allemaal nog te sussen, maar de trend is gezet.

Regelmatig zit moeders achterstevoren in haar stoel om het kroost in het gareel te houden. Op ’n gegeven moment wordt het pa teveel en wil er met z’n rechterhand eens eentje goed vastpakken, maar doordat hij zijn nekspier teveel naar rechts draait, verrekt hij deze. ‘Au, gvd!’ Dus met een stijve nek verder naar Parijs.
Halverwege, de eerste stop, want het kroost moet naar de WC en pa snakt naar ’n lekker sjekske. In de auto mag namelijk absoluut niet gerookt worden van de kids en moeders.
Als we weer verder rijden, begint de kleinste te mekkeren dat ze naar de WC moet. ‘Dè hadde net mar moete doen, nou rijden we dur. Als we Parijs dur zèn, dan stop ik wir, dus ge houdt ut mar zu lang op.’
Parijs voorbij valt alles in slaap en kan pa eindelijk Henk Wijngaard opzetten en stiekem ’n sjekske in de auto roken. Raampje ’n bietje open, dan ruiken ze ’t toch nie. Maar als hij het nog brandende peukje uit de auto gooit, waait het weer terug naar binnen op de achterbank, bij één van de kids op haar broek. ‘Oei, oei, wè nou gedoan!?’
Vlug de bolide op de vluchtstrook gezet en het peukje alsnog buiten weten te werken, zonder verdere schade.
Net als pa weer achter het stuur kruipt, wordt moeders wakker.

‘Weurom stoan we stil?’
‘Uhhh, ik heurde iets tikken en dacht dèt ur misschien ’n wiel los zat, dus doar hai ik efkes noar gekeken.mar ut was niks.
Ut stinkt hier trouwes noar rook. Hèdde gij gerookt in dun auto?’
‘Ikke nie nèè! Dè was unne, uhhh, ouwe vrachtwoage die net veur ons ree en die stonk `n uur tege de wend in.’
Verder maar weer, nog 500 km voor de boeg. De kids worden het beu en beginnen hun beentjes te strekken en met hun teen achter pa z’n oor te kriebelen. Eén kan nog wel, maar als het er drie zijn, wordt het teveel. Na enkele opmerkingen dat ze op moeten houden, wordt het pa teveel.

‘As ge nou nie ophoudt, dan zet ik oe alle drie ut d’n auto!’
Niet dus, en pa de vluchtstrook op en zet ze er alle drie uit. Echter, voordat hij weer achter het stuur zit en weg wil rijden, zitten er al weer twee in. Maar het is het eerste halfuur wel stil.
Nog 200 km en het wordt weer onrustig. Door z’n stijve nek, kan pa niet rechts omkijken en linksom gaat ook niet, want dan hangt hij met z’n oor in de ophanging van de autogordels. Dan maar op goed geluk naar achter grijpen om er eentje goed vast te pakken, om zoals gewoonlijk de verkeerde beet te hebben. ‘Dè was ík nie!’
Dan is eindelijk de camping in zicht. Lekker 2 weken niks doen. En naar huis rijden is altijd leuk. Iedereen slaapt de grootste tijd. En ik kan lekker naar Henk Wijngaard luisteren en naar CCR en stiekem sjekskes roken.
Nu gaan ze niet meer mee, en o,o, wat is het stil.

Gerard van Gerven.

Lees meer
  1665 Hits
  0 reacties

Column Riky Hutten

Column Riky Hutten

ESBEEKSE VRIJWILLIGER VAN HET JAAR.

Het aantal inwoners van Esbeek schommelt tussen de 11 en de 1200, maar de laatste tijd wordt er hard aan gewerkt om de 1200 te gaan halen, zelfs met 2 prachtige kindjes tegelijk.

In verhouding tot het aantal inwoners zijn er heel veel verenigingen en deze spelen een belangrijke rol in de Esbeekse samenleving.

Word je als jongetje geboren, dan kun je rond je zesde verjaardag bezoek verwachten. Wim komt je ronselen voor de voetbalclub

De meiden gaan voor korfbal of tennis.Carnavalsgroepen, Raad van Elf, toneel, KPJ, muziek, boogschieten, paardrijden enz.: “keus zat”.Ook voor de senioren komen er steeds meer leuke activiteiten: fietsen, kaarten, koersbal, zingen, gezamenlijke maaltijden, computeren enz.Er is zelfs een multifunctionele huiskamer gerealiseerd en de laatste kroeg is voor Esbeek veilig gesteld, die nu vakkundig gerund wordt door Harm, een echte Esbeekse ondernemer.

Maar beste mensen, al deze leuke dingen gebeuren niet zo maar. “Veul” vrijwilligers hebben hier tijd en werk ingestoken en de meesten van hen doen dit jaar in, jaar uit.Vaak zijn er ook niet zichtbare vrijwilligers zoals mantelzorgers, burenhulp, werk rond de kerk, kindervakantieweek, buurtbus, website, redactieleden kleppermenneke, heemkunde, vrienden van Schotel en ga zo maar door.

Ieder jaar wordt de speler van het jaar gekozen en ook de beste sporter of sportclub wordt in het zonnetje gezet. Mijn voorstel is: laten we jaarlijks als waardering i.p.v. negatieve kritiek op vrijwilligers de beste vrijwilliger van het jaar kiezen onder het motto:“we zènder zuinig op”.

Stemmen zou kunnen via het Kleppermenneke en de prijsuitreiking bijvoorbeeld op Koninginnedag of tijdens een in ere te herstellen heus paasvuur met muziek en een drankje.We zullen er nog eens over denken. Ideeën zijn welkom en ondertussen “zèn we der zuinig op”.

Riky Hutten, december 2009.

Lees meer
  1453 Hits
  0 reacties

Column Monique Leijten

Column Monique Leijten

Kerkvrijwilligers.

Zo’n vier jaar geleden ben ik min of meer toevallig in het kerkbestuur van de parochie in Esbeek gekomen. Ik was al wel betrokken bij de kerk als lid van de werkgroep kindervieringen en natuurlijk door het geloof zelf. Men kon toen geen nieuwe bestuursleden vinden en een parochie zonder kerkbestuur is toch lastig! Wim van Zantvoort, Paul Hesselmans en ikzelf vonden dat geen goede zaak en wij zijn toen met zijn 3-en begonnen, samen met nog twee personen uit het oude bestuur.
Opvallend was dat veel mensen zich afvroegen wat ik toch ging doen. Als je iets voor de voetbal- of korfbalclub gaat doen is dat heel gewoon, maar als dit voor de kerk is wordt hier toch anders over gedacht.
Toch zijn er zo’n 115 vrijwilligers die er samen voor zorgen dat de parochie kan blijven bestaan en dat er iedere week een viering kan zijn in onze kerk.
Wat wordt er zoal gedaan door deze mensen:

werken in en om de kerk, kosterwerkzaamheden, bijhouden van het kerkhof, koperpoetsen, linnengoed wassen, bloemen in de kerk verzorgen, woord- en communiediensten voorbereiden, de koren, de werkgroep van harte, de communie en het vormsel voorbereiden, de kinderdiensten organiseren, de kaarsen bestellen, de avondwake en begrafenissen voorbereiden, het poetsen van de kerk, het publiceren van de kerkberichten, het kopiëren en vouwen van de boekjes, voorgaan tijdens woord- en communiediensten, de akolieten, de kerkbalans wegbrengen en ophalen en nog veel meer. Ik hoop nu dat ik niemand vergeten ben, want ik waardeer echt iedereen die op wat voor manier dan ook iets doet voor de parochie. En dat dit vrijwilligerswerk ook leuk is om te doen, kun je zien aan het enthousiasme waarmee het werk gedaan wordt.

Wat ik persoonlijk erg leuk vind is dat ik bijna wekelijks nieuwe mensen leer kennen of bepaalde mensen beter leer kennen. Op vrijdagmorgen bijvoorbeeld is er een groep mannen buiten aan het werk en zij drinken zo rond 10.00 uur koffie. Als ik dan toevallig in de kerk moet zijn, dan word ik gevraagd een kopje koffie mee te drinken. Laatst was er iemand jarig geweest en trakteerde op gebak. Leuk om te zien dat het nuttige met het aangename gecombineerd wordt.

Laatst was ik een keer op een zondagmiddag in de kerk. Er was die week iemand overleden in onze parochie en een aantal leden van de avondwakegroep was bezig met de voorbereidingen van de avondwake. De familie van de overledene zou die middag komen “oefenen” in de kerk. Mooi is dat toch dat deze vrijwilligers op de zondagmiddag hiervoor tijd maken. Dit is niet iets wat ze vooraf kunnen plannen. Als er iemand komt te overlijden moeten ze op dat moment tijd vrij maken om alles te regelen. En dat doen ze graag en goed.

Maar hoeveel mensen staan hier bij stil? Deze mensen hadden wellicht ook andere plannen met hun vrije zondagmiddag. Het heeft op mij veel indruk gemaakt.

En wat dacht u van de twee koren die we nog hebben, het dameskoor en Laus Deo. De leden van deze koren repeteren iedere week en om de week wordt door één van deze koren gezongen tijdens de viering in de kerk. Deze mensen zingen graag, na afloop van de repetitie wordt er ook nog gezellig iets gedronken en wat nagepraat. En ieder jaar in november organiseren ze samen een leuke dag tijdens het Ceciliafeest. Deze koren zijn dringend op zoek naar nieuwe leden, anders wordt het moeilijk om door te kunnen blijven gaan. En een mis zonder koor dat is toch anders! Dus iedereen die kan en wil zingen kan zich aanmelden.

Zelf ben ik betrokken bij de vieringen voor kinderen. Iedere maand wordt er voor de kinderen een kindernevendienst georganiseerd. De werkgroep probeert hiervoor iedere keer weer iets nieuws te bedenken, zodat kinderen op een leuke manier het thema van die zondagochtend uitgelegd krijgen. Het is alleen jammer dat het groepje kinderen dat naar de kindernevendiensten komt steeds kleiner wordt. Alleen in de communietijd is het wat drukker, maar daarna niet meer.

Dit zijn maar een aantal voorbeelden van het vrijwilligerswerk in de kerk, waarmee ik bij de kern van mijn verhaal ben gekomen. Als u wilt dat de kerk in Esbeek kan blijven bestaan, dan kunt u er wat aan doen. Gewoon zo af en toe eens komen op zondagmorgen! Ik wil overigens niemand iets opleggen en ik respecteer ieders keuze, maar ik hoor zo vaak dat mensen het belangrijk vinden dat de kerk in Esbeek blijft bestaan en dat kan alleen met een goed kerkbezoek en voldoende vrijwilligers.


Monique Leijten-Kogels.

Lees meer
  1202 Hits
  0 reacties

Column Jan van Dal

Column Jan van Dal

Hoogspanning en de Romeinen.

Het was in de tijd dat Julius Caesar met zijn legioensoldaten door Europa trok.
Tijdens zijn omzwervingen kwam hij ook in de Kempen.
Het was een nogal losgeslagen bende wat hij hier aantrof.
Zo ook op het gehucht Dun, Tulder, Baarschot en Esbeek.
Strijdende onverlaten die elkaar de hersens insloegen voor een stuk land, vaten bier, en plaatselijke schonen.
Een ding wist Julius zeker, hij moest de orde en rust handhaven.
Zeker op kruisingen van belangrijke wegen in het Romeinse Rijk.
Maastricht-Breda Antwerpen-Den Bosch
Laat dit nu net op het Hoogeind zijn.
Zo geschiedde het beste lezers dat Julius een betrouwbaar volk op deze verkeersader in zijn keizerrijk heeft gestationeerd.
Hij sprak zijn waardering uit over het kordate en succesvolle optreden van deze moedige mannen om opstandige bewoners van de Haai en oproerkraaiers uit het Beekse uit elkaar te houden.
Belgen en Bockenreijders, struikrovers en smokkelaars die elkaar te lijf gingen.
Hier op het Hoogeind werden deze relletjes acuut de kop ingedrukt.
Zero tolerance was toen nog geen begrip, maar voor ons hier een heel gewoon levensmotto.
Iedereen had respect voor dit heldhaftig volkje dat een soort enclave had verworven tussen al deze holbewoners en neandertalers.
Er wordt geluisterd naar de stamhoofden, ongekroonde leiders zoals Lambrix en Brugnix.
Zo is dit volkje ook zelfvoorzienend in hun levensbehoefte.
Boeren, bakkers, slachters, timmerlieden, dakdekkers, houthakkers, constructeurs en bovenal ook ingenieurs.
Zelfs een eigen uitspanning met volledige vergunning staat op ons grondgebied, gerund door de drie dubbelspionnen van Huibnix.
Samen met hun vrouwen en kinderen is dit nog steeds een hechte levensgemeenschap.
Zo lang men deze buurtbewoners met rust laat is het een gemoedelijk en gastvrij volkje.
Ze doen zeker niet aan politiek, zijn in feite autonoom.
Zo waren er in het verleden enkele dissidenten, Vennix en Hendrix die stemmen probeerden te winnen voor hun partij.
Dit werd op z’n zachtst gezegd niet op prijs gesteld, en ze zijn dan ook naar Deusone verbannen.
Op straffe nooit meer terug te komen.
Heden ten dage probeert Hesselnix nog invloed te verwerven, echter nul op rekest.
Wel probeert hij nog te imponeren met grote bouwwerken op de grens van ons territorium.
Dit laat ons echter onberoerd, al volgen wij de ontwikkelingen nauwlettend.
Zo lopen er ook elke week drie spionnen over het Hoogeind.
Zij denken dat wij dit niet door hebben, maar dan moeten ze toch vroeger opstaan.
Bruurnix, Smolnix, en Hooynix, om kort te zijn, eigenlijk drie keer niks.
Waarschijnlijk gestuurd door een rivaliserende partij, komen ze hier elke week poolshoogte nemen.
Vooral Bruurnix kan het niet nalaten spierballentaal uit te slaan, hij denkt ons verbaal wel aan te kunnen.
Maar onze stamoudste Brugnix maant hem regelmatig tot rust, en Bruurnix luistert heel onderdanig.
Onder het genot van een borreltje wordt hij steeds weer tot orde geroepen.
Het mooie is dat hij dit nog waardeert ook.
De meeste hebben het niet in de gaten maar op stategische punten in het Esbeekse zitten infiltranten van het Hoogeind.
Op invalswegen Paulnix K en Paulnix Fr, centrum Snelnix en Hoofnix, nieuwe wijk Biggelnix en Sandnix bij d’n Bikse toren.
Alle bewegingen worden nauwlettend in de gaten gehouden, en doorgespeeld naar het hoofdkwartier van Lambrix en Brugnix.
Zo ziet U beste dorpsgenoten dat we wijzer kunnen worden van de geschiedenis.
Hier is echter nooit niks over geschreven door onze heemkunde man van Helvernix.
Kan ook niet want deze informatie is zelfs zo geheim dat wij het zelf niet eens precies weten.
Daarom is het goed dat alle wapenfeiten nauwkeurig op schrift zijn gesteld en bewaard worden voor het nageslacht.
Het kan natuurlijk niet zo zijn dat onze belangrijke taak die we nog steeds hebben in de vergetelheid raakt.
En zeg nou zelf het is nog nooit zo rustig geweest als heden ten dage, en dat willen we graag zo houden.

Ave Caesar, missie volbracht.

Gegroet vanaf het Hoogeind, legionair en ingekwartierd bij de pisie hoogspanning. Jan van Mart van Jan.

Lees meer
  763 Hits
  0 reacties

Coöperatie Esbeek wordt gesteund door:

Redactie & Fotografie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Voor vragen over de Coöperatie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Webdevelopment: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.