• Andreas Schotel Wandelroute

    Andreas Schotel Wandelroute

    "Beleef de harmonie tussen kunst en natuur"

    Meer

  • Made in Esbeek

    Made in Esbeek

    "De kracht van ondernemend Esbeek"

    Meer

  • Samenwijs in de kerk

    Samenwijs in de kerk

    "De verbouwing is in volle gang"

    Meer

Beschrijving voor aan de keukentafel

Aan De Keukentafel met Arnie Craninckx

Aan De Keukentafel met Arnie Craninckx

Arnie schrijft boek ‘Prettig verstoord brein’

Om haar hoofd leeg te maken begon de Esbeekse Arnie Craninckx (53) drie jaar geleden met het schrijven van blogs. Dat hielp haar bij het herstelproces na een beroerte in 2010. De aangrijpende verzameling blogs heeft zij gebundeld tot een boek. “In ‘Prettig verstoord brein, humor als veerkracht’ beschrijf ik zaken waar ik in het dagelijks leven tegenaan loop”, aldus Arnie, ondertussen ervaringsdeskundige. “Een simpele gebeurtenis kan voor mij een drama zijn. Het is constant keuzes maken, want als je het één doet ben je te moe voor het ander.” 

‘Niemand ziet de rolstoel in mijn hoofd’
Arnie hoopt met haar boek onzichtbare beperkingen van mensen met NAH (Niet-Aangeboren Hersenletsel) helder te maken en op meer begrip uit de omgeving. “Er wordt mij wel eens gevraagd wanneer ik onderhand weer ga werken. Niemand ziet de rolstoel in mijn hoofd.” Prof. Dr. Anne Visser-Meily, revalidatiearts in het UMC Utrecht en hoogleraar Revalidatiegeneeskunde, vindt in het voorwoord het boek een absolute aanrader. Het biedt steun aan lotgenoten en hun naasten. Zij prijst ook Arnie om haar humorvolle manier van schrijven. Arnie: “Ik hoop dat professionals ook mijn boek gaan gebruiken in de behandeling en voor lezingen. Ik geef tevens tips, adviezen en handvatten om grip te krijgen op de klachten. Maar ik schrijf ook over kleine overwinningen, die groots aanvoelen. Verbetering zit in het feit er beter mee om te gaan. Genezen kan niet, herstellen wel. Dat kan door trucjes en strategieën toe te passen, meegekregen op het Revalidatie Centrum Leijpark. Daar kreeg ik ook het advies om te gaan schrijven. Dat lukte mij niet meteen. Je moet sterk zijn om kwetsbaar te zijn.” 

Stappenplan
Arnie had  moeite met het delen van het ‘douchegebeuren’ op papier. “Mijn opgestelde stappenplannen werken in principe goed, maar ik was toen nogal gehaast. Ik stond onder de douche en wist dat er iets niet klopte. Het duurde even voordat ik besefte dat ik met kleren aan onder de sproeier stond. Erg confronterend. Mijn tranen vloeiden net zo hard als het douchewater. Zo zet ik ook gerust een pan rauwe aardappels op tafel.” Arnie kan geen film volgen of een boek lezen. Toch is zij er goed uitgekomen. “Ja, je ziet wel eens anders. Er overlijden zelfs mensen. Ik red het thuis zonder professionele hulp doordat ik veel steun, begrip en hulp heb van mijn kinderen en partner. Zij voelen mij goed aan en daar ben ik dankbaar voor. Je hoort ook vaak dat een huwelijk het niet redt en dat kan ik wel begrijpen.” 

b2ap3_thumbnail_Arnie_boek2.jpeg

Het boek ‘Prettig verstoord brein’ is verkrijgbaar via de gelijknamige website en kost 15 euro. Een gesigneerd exemplaar is mogelijk.

Lievelingsmuziek: Try’ van Pink. “De tekst geeft precies aan dat wat ik doe: opstaan en proberen.” 

b2ap3_thumbnail_Arnie_boek.jpeg

Lees meer
  648 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met Monique Leijten-Kogels

Aan De Keukentafel met Monique Leijten-Kogels

Toen de in Moergestel geboren en getogen Monique (47) 24 jaar geleden, samen met haar man Peter, in Esbeek een huis ging bouwen kende ze het dorp nauwelijks. Zoals iedere nieuwkomer in Esbeek werd ook Monique gewaarschuwd: ‘je komt er niet tussen, hechte gemeenschap, kliekvorming, vriendengroepen’. “Nou, ik heb er niks van gemerkt hoor”, aldus de goedlachse Monique. “Ik werd gewoon opgenomen.”

Sluiten van de kerk
In de begintijd werkte Monique nog fulltime, en langzaamaan leerde zij steeds meer dorpsgenoten kennen. “Toen ik Lieke en Lex kreeg ging ik me inzetten in het vrijwilligerswerk. Zo was ik 8 jaar lang bestuurslid van peuterspeelzaal De Debberkes, op de basisschool was ik hulpmoeder. Ik heb zelfs nog in het bestuur gezeten van de KVO. Tien jaar geleden rolde ik in het kerkbestuur en in de commissie van de kindernevendienst. Ik dacht: als het bestuur van de kerk niet wordt aangevuld is het gedaan met de kerk. Helaas werd de toeloop van kerkgangers en vrijwilligers minder. Het  was gewoon onmogelijk om de kerk in Esbeek te behouden en toen vanuit het bisdom werd besloten tot kerksluiting, vond ik dat je op een positieve manier mee moest werken om over te gaan naar een nieuwe parochie, hoe moeilijk die weg ook is. Deze is uiteindelijk prima opgezet en loopt goed. Esbeek zelf is verder gegaan in Schuttershof en dat gaat ook goed. Het blijft natuurlijk jammer dat het zo gelopen is met de kerk. De Coöperatie Esbeek heeft het naar mijn gevoel goed opgepakt. Hopelijk komt de Brede school van de grond.” 

Korfbal Tuldania
Monique, in het dagelijks leven directie secretaresse van beroep, was tien jaar lang ook nog wekelijks op het korfbalveld van DKV Tuldania te vinden als coach van het team van dochter Lieke. “Ik heb lang met Anne van de Wouw die dames gecoacht, wij waren een leuke combinatie, al zeg ik het zelf.” Daarnaast zat Monique de laatste drie jaren ook nog in het bestuur. “Nu Lieke is gestopt met korfballen is het voor mij een reden en goed moment om er ook een punt achter te zetten. Ik heb het allemaal met veel plezier gedaan, en zal het leuke contact en samenwerking met trainers, bestuursleden en kinderen zeker gaan missen. Weet je, eigenlijk ben ik niet eens sportief aangelegd, maar het coachen ging me goed af. Het grootste compliment dat ik kreeg was dat niemand in de gaten had dat ik nooit had gekorfbald. DKV Tuldania is nog altijd een levendige enthousiaste club met zes jeugd-, twee seniorenteams en een midweekteam.

b2ap3_thumbnail_B1-tuldania-kampioen-16102010-023.jpeg

Kampioenschap B1. Coaches Monique Leijten als uder en Anne van de Wouw als seniorenlid.

De midweek kan nog nieuwe speelsters gebruiken, daar zijn er helaas een paar van gestopt. Het zou ook mooi zijn als er wat meer inzet van de ouders en andere vrijwilligers komt, sowieso om de senioren wat te ontlasten.” 

Bezige bij
Duizendpoot Monique zit ook nog in de jury van de carnavalsoptocht van de Haaikneuters. “Ik vind carnaval echt leuk. Zeker nu ik bij het clubje ‘Van alles Wè’ zit, waarmee ik op zondag in Hilvarenbeek met de optocht meeloop. We lachen wat af. “ Sinds kort is Monique ook nog vrijwillig secretaresse van een woonproject in Goirle voor kinderen met een verstandelijke beperking. “Ik regel en organiseer nou eenmaal graag. Dat zit mij in het bloed en geeft mij veel voldoening.”

Favoriete muziek
Hymn For the weekend’ van Coldplay. “Is een nieuw nummer dat vrolijk en goed in het gehoor ligt.” 

b2ap3_thumbnail_MoniqueLeijten.jpeg

Lees meer
  1273 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met Sjef en Toos Oerlemans

Aan De Keukentafel met Sjef en Toos Oerlemans

Sjef (66) en Toos Oerlemans (66) verhuisden onlangs van landgoed De Utrecht naar de dorpskern van Esbeek. En dat is niet zomaar een verhuizing, want Toos heeft op de kop af veertig jaar op het landgoed gewoond en Sjef zijn leven lang. Sjef is blij dat hij zijn levenswerk, het boerenbedrijf met melkkoeien en akkerbouw, aan zijn zoon Jeroen kan overdragen. “Ja, want tegenwoordig kent de agrarische sector nauwelijks nog opvolgers. Gelukkig heeft mijn broer Adrie ook een opvolger, René. Het is de bedoeling dat René en Jeroen met de tijd ook samengaan, zoals onze Adrie en ik. En hoe zij het gaan doen is hun ding. Je doet mee of niet, het is eten of gegeten worden. Daar bedoel ik mee dat je continu moet ontwikkelen om bij te blijven.”  

Mooiste plekje in Brabant
Toos uit Baarschot en Sjef uit Esbeek leerden elkaar kennen op 18-jarige leeftijd  bij de KPJ in Diessen. Na een verkering van acht jaar betrokken zij een splinternieuw woonhuis met stallen aan de Prins Hendriklaan op Landgoed De Utrecht in Esbeek.  Sjef: “Ik woonde al op het landgoed, aan het pleintje bij de toren. Daar ben ik geboren en getogen als oudste in een gezin van drie kinderen. Dat pleintje is er niet altijd geweest, daar stond toentertijd nog een grote schuur. De Utrecht is een zalige omgeving om te wonen en te werken. Ons huis op de Prins Hendriklaan staat op de mooiste plek van Esbeek, zo niet Brabant. Ik zeg altijd dat je kunt samenwerken met de natuur. Eén zijn met elkaar, versterken daar waar kan, maar geen onderschikte zijn van elkaar.

Ruilverkaveling
Toos: “Ik ben de middelste van negen kinderen in een boeren gezin. Daarbij hadden wij thuis nog een loonwerkersbedrijf. Ik werkte in de gezinszorg en nadat de kinderen, Jeroen en Judith, wat ouder waren heb ik een herintredingscursus ‘verzorgende’ gevolgd. Ik ging aan de slag bij het verpleeghuis in Goirle en bij De Clossenborch in Hilvarenbeek.” Het gezin Oerlemans is altijd nauw betrokken geweest bij het reilen en zeilen van het dorp. Sjef bekleedde bestuursfuncties bij de ruilverkavelingcommissie De Hilver, Waterschap De Dommel, Friesland Campina, Boerenbond en nog altijd bij de Coöperatie Esbeek. Tot zijn vijftigste trapte Sjef nog een balletje bij Tuldania. Sjef: “Ruilverkaveling De Hilver is een volbrachte taak. In juli is een afsluitingsbijeenkomst. Er is in 30 jaar tijd maar liefst 1000 hectare verkaveld.” 

Broodtrommel
Zoals pa Oerlemans vroeger dagelijks vanuit het dorp afreisde naar het landgoed om Sjef te helpen op de boerderij, zo legt Sjef nu ook dagelijks diezelfde weg af. “Ik help onze Jeroen. In principe is er wat het werk betreft niet veel veranderd voor mij. Alleen heb ik nu een broodtrommel bij.

b2ap3_thumbnail_oerlemans.jpeg

Wat het wonen betreft is er wel een hoop veranderd. Op 9 april 2016 hebben Jeroen en Marloes met ons de huizen geruild, een datum die ik natuurlijk nooit vergeet. Wij zijn geen buren gewend en hier zit je tussen de huizen. Ik heb het gevoel alsof iedereen me aankijkt als ik buiten kom, maar dat is natuurlijk gewoon wennen. We hebben goeie aard, en een mooi vrij uitzicht aan de achterkant. Het is geen vreemd huis hè.” Toos vindt het praatje tijdens het ramenlappen wel gezellig. “Hoewel het in de Prins Hendrik veel drukker was met fietsers en zo. Hier zijn de mensen werken overdag.” Sinds een halfjaar zijn Toos en Sjef de trotse grootouders van kleinzoon Stef. Nummer twee en drie zijn in aantocht. Sjef: “Van Stef ga ik zeker weten een boer van maken, terwijl opa Huijbregts pleit voor een kok.”

Favoriete muziek
Sjef en Toos luisteren in de camper, op weg naar vakantiebestemming Frankrijk, naar muziek van o.a. The Every Brothers, Johny Cash, Jim Reeves en Elvis. De keuze valt nu op ‘Crying’ van Roy Orbinson.

b2ap3_thumbnail_sjeftoos.jpeg

Lees meer
  1326 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met ex-Esbekenaar Corry Wezenberg-Van den Hout

Aan De Keukentafel met ex-Esbekenaar Corry Wezenberg-Van den Hout

Ondanks dat de Hilvarenbeekse Corry (82) een aantal vrijwilligere activiteiten, waar zij tientallen jaren aan verbonden was en onderscheiden is, heeft stopgezet, staat zij nog volop in het leven. De Esbeekse peuterspeelzaal, het Rode Kruis en verschillende collecties voor het goede doel heeft ze achter zich gelaten. Maar zij legt nog altijd, vol medeleven, ziekenbezoeken af en neemt graag eenzame mensen letterlijk in de arm. Gezien de familiare belasting zet Corry zich ook nog in voor de Nierstichting. 

Bewijs van goed gedrag
“Peuterspeelzaal De Debberkes heb ik twintig jaar lang gedaan. Ik heb er mijn kleinkinderen gehad, maar zelfs ook mijn

Lees meer
  1267 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met ex-Esbekenaar Hedwig van Doormaal

Aan De Keukentafel met ex-Esbekenaar Hedwig van Doormaal

Fietsen voor dochtertje Sjimmy op de Alpe ‘d HuZes

Op 2 juni start voor de elfde maal de jaarlijkse actie Alpe ‘d HuZes om zoveel mogelijk geld in te zamelen in de strijd tegen kanker. Een actie waarbij duizenden Nederlanders de Franse berg, maximaal zes maal bewandelen, hardlopen of fietsen onder het motto ‘opgeven is geen optie’. Ieder met zijn eigen visie en verhaal. Dit ‘Keukentafel’ verhaal is afkomstig uit Hooge Mierde. Johan Dobbelaar (44), bouwkundig ingenieur van beroep, is de echtgenoot van Hedwig van Doormaal (41). Hedwig is geboren en getogen in Esbeek. Samen hebben zij twee dochters, Sjimmy (8) en Filien (9). Voor Sjimmy gaat Johan, goed voorbereid, met zijn racefiets de berg beklimmen. Hedwig, haar ouders, en haar zus zijn van de partij om Johan met het hele Big Challenge team aan te moedigen. Johan zijn streven is om minimaal vijf keer de berg op te gaan. Als sportief persoon werd hij tijdens een feestje overgehaald om deze uitdaging aan te gaan. 

Zeldzame vorm van kanker

Bij dochtertje Sjimmy werd op vijfjarige leeftijd botkanker geconstateerd op haar neusbotje. “Het begon met een bultje op haar neus. Dat was er in één keer, van de een op de andere dag en daarna werd het alsmaar groter”, vertelt Hedwig. De KNO-arts in het Elisabeth ziekenhuis verwees Sjimmy door naar het Sophia kinderziekenhuis in Rotterdam. Een week later volgde de uitslag: het Ewing sarcoom. Een zeldzame vorm van kanker. Deze aandoening komt tussen het vijfde en het vijftiende levensjaar voor (vaker bij jongens dan bij meisjes) en is uiterst zeldzaam bij mensen ouder dan dertig jaar. Hedwig: “Ja, de grond onder je voeten vandaan. De wereld stort in. We zaten meteen in de molen. Door de beste specialisten werd een plan opgesteld. Vóór iedere chemo werd bloed geprikt om te kijken of Sjimmy sterk genoeg was. Slechts eenmaal kon het niet door gaan. Dat prikken was een drama, maar verder was Sjimmy er wel goed onder. Ze liet het gebeuren. Ondanks dat Sjimmy op school nauwelijks aanwezig was ging ze toch over naar groep drie. Ze doet het heel goed. Op school is zij wie zij is. Ondanks dat ze het niet makkelijk vindt als mensen haar aanstaren, gaat ze er toch erg goed mee om. Ze vertelt dan openhartig over haar uiterlijk. Wij zijn trots op haar en ook op haar zusje Filien. Voor haar was het ook een zware tijd. Zij miste niet alleen Sjimmy in die turbulente periode, maar ook haar papa en mama.” 

Nieuwe neusbrug

Vóór de operatie onderging Sjimmy acht chemotherapieën. Tijdens het verwijderen van de tumor werd een Brachey ingebracht, dat is een plaatselijke inwendige bestraling. Na de operatie volgden weer zes chemotherapieën. “Tijdens dit proces  zijn wij erg goed begeleid. Nu, anderhalf jaar verder is het resultaat goed.

b2ap3_thumbnail_IMG-20160514-WA0002.jpg

Links Filien, rechts Sjimmy

Sjimmy is schoon van tumoren. Voorheen moest ze om de drie maanden voor een MRI scan naar Utrecht, dat is nu ieder half jaar. Op 18 juli hebben wij een gesprek in het Emma ziekenhuis is Amsterdam om de reconstructie van haar neusje te bespreken. Waarschijnlijk  wordt uit een rib, van haarzelf of van een donor, een nieuwe neusbrug gemaakt. Er staat een geweldig team rondom Sjimmy klaar”.

Genieten van kleine dingen

Hedwig werkt al dertien jaar bij Woonzorgcentrum De Clossenborch in Hilvarenbeek als ziekenverzorgende op de verpleegafdeling. Vanuit Esbeek woonde zij even in Tilburg en daarna in Hooge Mierde. “Dat is zo gelopen. Ik heb altijd wel wat met dat dorp gehad. Er woont veel familie van mij.” Hedwig ziet, samen met haar gezin, de toekomst rooskleurig tegemoet. “Natuurlijk heb ik mijn momenten, maar je moet er niet in blijven hangen. Heel dit gebeuren heeft ons met beide benen op de grond gezet. Ik weet nu wat belangrijk is en geniet van kleine dingen, zoals gezellig met z'n viertjes thuis zijn. Al dat materialistisch gedoe is van de baan. Je hoort mij niet meer klagen.” 

Favoriete muziek:

Sjimmy vindt ‘Hupsakee’ van Kinderen voor Kinderen een geweldig lied.

b2ap3_thumbnail_IMG-20160514-WA0001.jpg

 

Lees meer
  814 Hits
  0 reacties

Coöperatie Esbeek wordt gesteund door:

Redactie & Fotografie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Voor vragen over de Coöperatie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Webdevelopment: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.