• Andreas Schotel Wandelroute

    Andreas Schotel Wandelroute

    "Beleef de harmonie tussen kunst en natuur"

    Meer

  • Samenwijs in de kerk

    Samenwijs in de kerk

    "De verbouwing is in volle gang"

    Meer

  • Made in Esbeek

    Made in Esbeek

    "De kracht van ondernemend Esbeek"

    Meer

Beschrijving voor aan de keukentafel

Aan de Keukentafel met oud Esbekenaren Piet en Miet Broeckx

Aan de Keukentafel met oud Esbekenaren Piet en Miet Broeckx

Piet en Miet, beiden 86 jaar, vierden op 3 mei, samen met hun vier dochters, schoonzonen, en zes kleinkinderen hun 60 jarigep trouwdag.p Een feest waar ze mooi op terugkijken. Maar ook op een leven waarvan ze vinden dat ze zeker niet mogen mopperen.p

Boerenleven
“Net na ons trouwen brak de welvaart aan. Zo had ik al snel een wasmachine”, vertelt Miet. “Dat was wat anders dan wassen op de roefel. Maar wij hebben geen armoede gekend, hoor.” Miet haar wiegje stond in Biest-Houtakker. Ze groeide op in een gezin met zeven kinderen. Als jongemeid hielp ze mee op de boerderij. Op haar zevende melkte ze al koeien. Later diendeze in Tilburg en ook in Hilvarenbeek bij garage van Rijn. Miet: “Ik deed het huishouden en bediende zelfs de benzinepomp”. Piet groeide op in Esbeek als jongste in een gezin van acht kinderen en hielp al snel mee op de boerderij. De oorlog ging volgens hen rustig aan hen voorbij, maar de verhalen liegen er toch niet om.p

Drie huwelijksbootjes
Piet en Miet leerden elkaar kennen op een feest van de NCB in het Willem II stadion in Tilburg. Piet gaf er een demonstratie met de rijvereniging en Miet met de reidansclub. De jongens en meiden zochten elkaar wat op. Miet bleef met haar panty hangen aan de spoor van de rijlaars van Piet. Een paar jaar verkering volgde. Het is ook nog even uit geweest en Piet had een ‘tussendoortje’ met ene Nellie. Samen met nog twee zussen van Miet traden zij in het huwelijk. Dat was in die tijd wel meer gebruikelijk. De schoonzonen namen tegelijkertijd de boerderijen van thuis over. Zus Sjaan overleed in het kraambed van een tweeling. Later zijn beide schoonbroers overleden. Miet: “Erg jammer dat wij nooit met drie stellen wat hebben kunnen vieren. Dat is altijd een gemis geweest.”

Irma La Douce
Miet en Piet gingen wonen in Esbeek op de ouderlijke boerderij van Piet. Zij woonden in bij vader, moeder en broer Jan. Miet: “Wij hadden een keuken, kamer en slaapkamer, en later de hele boerderij, want de familie ging verhuizen naar een bungalowtje in de buurt.” Hetp huwelijk van Piet en Miet werd gezegend met vier dochters.p Zij herinnert zich nog de geboorte van de jongste dochter, Irma. Aanvankelijk hadden zij de naam Mariëlle bedacht, maar huisarts van Rijn vond Irma een mooie naam, afgeleid van Irma La Douce.p “Een zoon was ook leuk geweest, maar de jongens zijn er toch wel bijgekomen en ik weet ook dat meiden zorgzamer zijn”, telt Piet zijn zegeningen.p

Ontspanning
Miet: “We hadden in Esbeek goede contacten, maar aan ‘koffie drinken’ deed ik niet. Ik werkte mee op de boerderij, was bij de KVO en bij het kerkkoor Rouw en Trouw.p Meer aan ontspanning was er niet in die tijd.” Piet bezocht op zondag het Agrarische Nieuws (en nog) bij Schuttershof.p

Vanaf de lagere school tot op hoge leeftijd was hij lid van het Esbeeks kerkkoor. Een gezamenlijke hobby was de carnavals vereniging De Laatste Hoop en het nog altijd spelende spel jeu de boule.p

Betrokken bij Esbeek
Van heinde en ver kwamen mensen af op de grootste mestvarkensstal van het zuiden bij Broeckx in Esbeek. Bij gebrek aan een opvolger stopte Piet begin jaren zeventig met boeren. De boerderij werd afgebroken en ernaast een nieuw huis gebouwd. Later trokken zij toch weer terug naar een nieuwe woning opp Piet zijn geboorteplek. Sinds 15 jaar woont het stel met veel plezier in Hilvarenbeek en van heimwee naar Esbeek is nooit sprake geweest. Miet: “Het huis in Esbeek werd te groot en ook de leefbaarheid werd minder. Maar wij hebben ons er altijd goed thuis gevoeld en zijn nog steeds betrokken bij het reilen en zeilen van het dorp. Het geheim van een goed huwelijk? Gewoon je gang gaan, op tijd kibbelen, maar ook weer vergeven en vergeten.”p

Muzikaal verzoeknummer: Ave Maria van ‘ons Elly’, maar aangezien dat niet te vinden is op you tube, kiezen Piet en Miet voor Rosanne van Nick en Simon.

Lees meer
  747 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met Dion Luijten

Aan De Keukentafel met Dion Luijten

Hee, een bekend gezicht, zag ik jou niet op tv?’ Als woordvoerder en communicatieadviseur van de politie eenheid Oost Brabant verschijnt Esbekenaar Dion Luijten (45) met enige regelmaat op de Nederlandse buis. Dion doet zijn woordje bij televisiezenders zoals Omroep Brabant, SBS en ook bij de NOS. Hij maakt persberichten van spelende zaken. Belangrijk is dat hij de boodschap goed verwoord naar buiten brengt, het mag het onderzoek niet schaden. Daarvoor bekleedde hij tien jaar lang de functie van hondengeleider. Dat betekent dat je dienst doet met een surveillancehond en ingezet wordt bij bijvoorbeeld geweldsincidenten of inbraken. En dáárvoor werkte Dion in de algemene surveillance dienst.

Kliek
De geboren en getogen Tilburger groeide op in een gezin met vier zonen op De Besterd. Pa werkte bij de Volt. Zoals ook twee van zijn broers ging Dion na het Odulphus lyceum in 1988 naar de politieschool in Harlingen. In 1990 ging hij werken bij het toenmalige Korps Rijkspolitie. Dion kreeg in 2003 een relatie met collega Carmen. “Ik woonde in Waalwijk, mijn familie in Tilburg en Carmen in Bladel. We zochten een woonbestemming tussenin. Dat het de gemeente Hilvarenbeek zou worden was snel duidelijk. In 2005 gingen wij in Esbeek wonen. ‘Wat ga je daar toch doen bij die kliek’, werd ik gewaarschuwd. We gingen er open minded in. Wij hebben nergens moeite mee gehad. Samen met onze twee kleine kinderen wonen wij heerlijk in Esbeek. Ik sloot me al snel aan bij een mountainbike clubke. In deze hoek zit behoorlijk wat import. Dat scheelt misschien, maar ook met echte Esbekenaren hebben wij een goed contact.

Wapenbezit
Zoals overal zijn er ook bij de politie veranderingen en reorganisaties. “Zo zijn wij van 26 korpsen naar 1 korps gegaan. Maar wij merken ook veranderingen onder de burgers. Zij zijn veel mondiger en agressiever geworden. Er is meer wapenbezit en minder respect. Toen ik begon was er geen internet en mobiele telefoon, laat staan mobiele telefoons met internet. In mijn begintijd als woordvoerder was de politie de enige bron van informatie. Tegenwoordig staat alles meteen op internet en journalisten hebben de betrokkenen al snel gesproken. Het ligt direct op straat. En dat kan een onderzoek aardig in de weg zitten. Of ik ooit wakker lig van een zaak? Dat is me eigenlijk nog nooit gebeurd. Ik kan zaken snel een plaatsje geven en verwerk het door er met collega’s en thuis over te praten.”

Gebeurtenis/anekdote
“Drie jaar geleden was op De Laarakker in Liempde een babylijkje van een meisje gevonden. Ik was woordvoerder in deze zaak. Familie was niet te achterhalen. Er werd een toepasselijke naam verzonnen: Sterre van de Laarakker. Mijn dochtertje Sterre was toen een paar weken oud. Ik vond het wel een eer. Het is overigens een onopgeloste zaak.” Zo heeft Dion een legio aan verhalen van gebeurtenissen.

Dion houdt van van reizen. Met dochtertje Sterre in de rugdrager in Yellow Stone National Park in Amerika

Hij herinnert zich dat hij voor het eerst op tv kwam als woordvoerder. Met vrienden zat hij paraat en toen hij in beeld kwam sprak de voice-over, tot grote hilariteit van de aanwezigen, dwars door zijn verhaal heen. Ook keek Dion eens urenlang met een verwrongen gezicht de Esbeekse huiskamers in, doordat het oude Tv-kabelsysteem een storing had.

Inbraaktip
“Woninginbraak is moeilijk de kop in te drukken. Dat blijft bij de politie een speerpunt. Mensen moeten weten dat je niet alleen voor een ongeluk of een hartaanval 112 (dat is de kortste lijn) moet bellen, maar zeker ook bij verdachte zaken. Bijvoorbeeld als je een auto met gedoofd licht door de straat ziet rijden. De piek van inbraken is in de vroege donkere avonduren. Mensen zijn dan minder alert, omdat er overal bedrijvigheid is. De deuren zijn gewoon open. Die gaat alleen ‘s nachts op slot. Zo wordt het de inbreker makkelijk gemaakt. De burger kan preventief veel doen.”

Verzoeknummer: “Laat ik maar toepasselijk iets van The Police kiezen; ‘Every little thing she does is magic’.”

Lees meer
  871 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met Marian van Helvoirt.

Aan De Keukentafel met Marian van Helvoirt.

Op 21 april nam Marian van Helvoirt - van Nistelrooij (65), gezien de pensioengerechtigde leeftijd, afscheid van haar vertrouwde Mytylschool, verbonden aan revalidatiecentrum Leijpark in Tilburg. Een school voor leerlingen met lichamelijk meervoudige handicap of leerlingen met functionele beperkingen. Marian mag officieel het jaar nog afwerken, maar zij bedacht zo dat het voorjaar wel een mooi moment is om afscheid te nemen.

Wennen in Esbeek
Ik groeide op in Nuland in een gezin met zes kinderen. Mijn vader was zaakvoerder van de boerenbond. Ik ging naar de Mulo in Den Bosch en deed vervolgens de kleuterleidsteropleiding. Toen ging ik aan de slag bij ‘Het Kakelhofje’ in Berkel-Enschot. Ik haalde mijn hoofdakte en werd hoofdleidster. Begin jaren 70 leerde ik in een dansgelegenheid in Vught Jan van Helvoirt uit Diessen kennen. Wij trouwden en betrokken het ‘oude postkantoor’ aan de Esbeekseweg in Esbeek. In het begin was het wel wennen om in Esbeek te wonen, maar gelukkig had ik mijn werk in Berkel- Enschot ook nog. Toen onze Stijn werd geboren zegde ik mijn baan op. Dat was in die tijd gebruikelijk. Ik vond de kleuterklassen met 42 kleuters toen wel erg veel. Je kon amper tijd besteden aan de kinderen, want je was veel bezig met organiseren. Ik herinner me nog een stil teruggetrokken manneke in de klas. Ik vond het zo erg dat ik gewoon geen tijd voor hem had. Dat was ook de reden dat ik ondertussen een opleiding voor het speciaal onderwijs ging volgen.”

Vaste baan Mytylschool
“Toen ook onze Bram en Gijs naar de basisschool gingen deed ik na wat invalwerk op De Wingerd invalwerk op de Mytylschool. Dat was in 1986.Toen er een vacature bij een MLK (Moeilijk Lerende Kinderen) klas vrij kwam rolde ik in een vaste baan. Mijn doelgroep waren kinderen met een motorische beperking met leerproblemen. Er hebben wel wat wisselingen plaatsgevonden. De laatste jaren deed ik de eindgroep van 16 tot 19 jarigen. De zorgtaken nam de klassenassistente op zich. Ik richtte mij puur op het leerprogramma. Weet je, het speciaal onderwijs is niet te vergelijken met het reguliere onderwijs. De verschillende afdelingen maken het werk gevarieerd. De groepen zijn stukken kleiner. Maar dat moet ook, want de kinderen hebben meer aandacht nodig. En daar krijgt een leerkracht ook ruimte voor. Samen met een logopediste heb ik ook nog een, inmiddels opgeheven, communicatie groepje geleid: gebarentaal aanleren en oefenen, communicatieapparaten bedienen, taal oefenen enz.”

Anekdotes
“Of ik wat leuke anekdotes heb? Ik viel in op de kleuterschool in Esbeek. Ik moest naar de tandarts want mijn tand was eruit. Jullie Denise vond het niet leuk dat ik wegging. Ze zei: ‘Marjan, ik zal net doen dat ik het niet zie dan hoef je niet weg.’ Maar ik ging toch en toen ik terug kwam zei ze ‘Ik zei toch dat ik net zou doen dat ik het niet zie!’

Zo moest ik ook een keer lachen met een jongetje op de kleuterschool in Geffen. De inspectie kwam onverwachts. Wij moesten dagelijks een verhaaltje uit het hoofd vertellen, niet voorlezen uit een boek. De inspectie controleerde bij de kinderen of juf dit daadwerkelijk had gedaan. Inspecteur: ‘wat heeft jullie juf vanmorgen gedaan?’ Kleuter: ‘een verhaaltje voorgelezen.’ Inspecteur: ‘een verhaaltje voorgelezen met een boek erbij?’ kleuter: ‘Nee, da din ze uit durre kop.’ Buiten verhalen vertellen, speel ik graag poppenkast. Taalles en creatieve vakken zijn ook mijn ding.”

Wat nu?
Jan en ik gaan binnenkort een rondtrekreis door West Amerika maken. Ik heb mezelf beloofd dat als ik stop met werken wij iets speciaals gaan doen. En daarna, tja, daar moet ik nog over nadenken. Dat kan alle kanten op. Ik vond het raar en ook best moeilijk om afscheid te nemen van de Mytylschool. 29 Jaar lang heb ik er met veel plezier en voldoening gewerkt. Ik heb er leuke, ontroerende en grappige dingen mogen beleven.”

“Mijn verzoeknummer is ’School is out for summer’ van Alice Cooper. Dat lijkt mij heel toepasselijk, want voor mij is de school deze zomer ook uit.”

Lees meer
  1040 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met Heidy Gerrits-van der Bruggen

Aan De Keukentafel met Heidy Gerrits-van der Bruggen

Ondanks dat Heidy (41) het voor haar kiezen krijgt staat zij positief in het leven. “Dat moet wel”, vindt zij “Met kniezen bereik je niks. En ik weet dat ik niet de enige ben.” Heidy staat alleen voor de opvoeding van haar tweeënhalfjarige zoontje Bart. Haar man Marcel overleed tijdens de zwangerschap.

Pestverleden
Heidy is samen met broer Jan en zus Mieke geboren en getogen op het Hoogeind in Esbeek. De basisschooltijd was niet makkelijk. Zij was de vrijheid van thuis gewend en vond het ook druk allemaal. Bovendien werd zij gepest. “Dat was nog in de tijd dat daar amper aandacht aan werd besteed”, vertelt Heidy “Een moeder van een klasgenootje, dat ook werd gepest, kwam regelmatig op school en doordat ik zag dat het bezoek averechts werkte, wuifde ik het voor mezelf maar weg. Ook in de beginjaren op de Mavo was ik doelwit. Maar dat stopte toen ik mijn mond opentrok. Dat had ik achteraf eerder moeten doen, maar ik was daar gewoon te verlegen voor. Daarna werd het allemaal leuker voor me en écht leuk werd het op MDGO, de huidige verpleegkundige opleiding. Ik ging werken bij de Donksbergen in Duizel. Daarna deed ik de In Service Z opleiding en kwam terecht bij Prisma in Biezenmortel en later bij Vincentius in Udenhout. Toen ik ging werken bij OBC in Bladel startte ik een HBO opleiding pedagogie en keerde weer terug naar Vincentius, waar ik tot op de dag van vandaag als groepsleidster bij verstandelijk oudere beperkten werk.”

Marcel
In 1999 ging Heidy op zichzelf wonen in de Lowerik in Esbeek en leerde de Gilzenaar Marcel Gerrits kennen. “We deden het rustig aan en namen de tijd om elkaar goed te leren kennen. We hadden veel gezamenlijke interesses, ondernamen leuke dingen en na een paar jaar kwam Marcel bij mij wonen. Hij had het in Esbeek goed naar zijn zin, maar hij trok nog wel naar Gilze. Het voordeel van Esbeek, grapte hij altijd, is dat het er een stuk veiliger is, omdat er geen vliegveld is. Hij werkte als bakkersmachine-monteur bij DAUB in Goirle.”

Noodlot
Heidy was net zwanger toen Marcel met vage gezondheidsklachten kreeg te kampen. Uiteindelijk verwees de huisarts hem door naar het ziekenhuis, afdeling neurologie, waar een hersentumor werd geconstateerd. “Voordat hij geopereerd werd zijn wij op 9 maart getrouwd. Een prachtige zonnige dag, om nooit te vergeten. We waren van plan om na de bevalling te trouwen, maar Marcel stond er nu op, voor het geval het fout mocht aflopen. De operatie vond plaats op 21 maart en in de eerste instantie ging het goed. Maar Marcel herstelde niet. Hij kreeg epileptische aanvallen en een herseninfarct. Hij ging nog drie maal de operatiekamer in. Het was de hel op aarde. Je leeft tussen hoop en vrees. Door mijn medische achtergrond ving ik het een en ander op, terwijl je alleen maar hoopvolle woorden wilt horen. Op 3 april 2012 is Marcel op 37-jarige leeftijd overleden. Ik was toen zes maanden zwanger van Bart.”

Bart
“Ik ben dankbaar dat Marcel en ik veel hebben gepraat. Daardoor stonden wij nóg dichter bij elkaar. Hij wou graag in Gilze begraven worden, dichtbij zijn roots. We wisten dat de baby een jongetje was. Samen hebben wij zijn naam gekozen. Marcel was fan van zangeres Avril Lavigne. Op de ochtend van 27 juni 2012, hoorde ik een liedje van haar op de radio. Het leek alsof Marcel wou zeggen ‘ik ben er ook bij’, want die middag werd Bart geboren. Mijn moeder en zus waren bij de bevalling. Het eerste jaar moet je alles weer op de rit zien te krijgen, waarbij Bart centraal stond. En het tweede jaar kwam de échte klap van het verwerken. Ik heb veel steun en hulp van familie, vrienden en dorpsgenoten. Al die kaartjes, ook tijdens Marcel zijn ziekbed, gaf veel troost. Dan ben ik ook weer blij dat ik in Esbeek woon. Ik vind het fijn om aanloop te krijgen. Vooral in het begin had ik gevoel van leven om me heen nodig. Ik ben ook blij met mijn werk, even uit het cirkeltje met Bart. Hij is een lekker ventje. Hij is mijn leven. Door middel van foto’s en verhalen, vooral ook van zijn opa en oma, houden wij zijn vader in leven.”

Muzikaal verzoeknummer is ‘Nothing else matters’ van Metallica. “Marcel heeft mij geleerd om de laatste restjes mijn pestverleden achter me te laten en dat ik leuk ben zoals ik ben. Wat ik met Marcel had, heb ik nu met Bart en de mensen om wie ik geef. De rest is onbelangrijk. Dat alles is voor mij de betekenis van dit liedje.”

HeidyGerrits.jpeg

Lees meer
  870 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met ex-Esbekenaar Jeanne Hesselmans

Aan De Keukentafel met ex-Esbekenaar Jeanne Hesselmans

We hebben ook met veel plezier in Esbeek gewoond.Jeanne (53) is sinds twee jaar een ex-Esbekenaar. Zij verhuisde met haar man Hans Soetens terug naar haar roots. Dat is op het Groot Loo in Hilvarenbeek, op de plek waar zij samen met haar ouders en broer Geert een fijne jeugd beleefde.

Ze bracht daar ook haar tijd door bij de ponyclub en bij van de Dokkelaars. Na de MAVO, LHNO en VHBO volgde zij een opleiding activiteitenbegeleidster en ging aan de slag bij het RPI in Eindhoven. Met veel plezier werkte ze 10 jaar bij De Hazelaar in Tilburg, waar ze ooit stage had gelopen. En via Sint Jozefzorg kwam ze 14 jaar geleden terecht binnen de zorggroep senioren bij het GGZ in Tilburg. Momenteel volgt Jeanne nog een pittige sportleidercursus voor senioren. Daarvoor loopt zij stage in Esbeek bij seniorensportclubs bij Sportpark Den Hondsbosch en in Schuttershof.

Lees meer
  948 Hits
  0 reacties

Coöperatie Esbeek wordt gesteund door:

Redactie & Fotografie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Voor vragen over de Coöperatie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Webdevelopment: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.