Aan De Keukentafel met Heidy Gerrits-van der Bruggen

Aan De Keukentafel met Heidy Gerrits-van der Bruggen

Ondanks dat Heidy (41) het voor haar kiezen krijgt staat zij positief in het leven. “Dat moet wel”, vindt zij “Met kniezen bereik je niks. En ik weet dat ik niet de enige ben.” Heidy staat alleen voor de opvoeding van haar tweeënhalfjarige zoontje Bart. Haar man Marcel overleed tijdens de zwangerschap.

Pestverleden
Heidy is samen met broer Jan en zus Mieke geboren en getogen op het Hoogeind in Esbeek. De basisschooltijd was niet makkelijk. Zij was de vrijheid van thuis gewend en vond het ook druk allemaal. Bovendien werd zij gepest. “Dat was nog in de tijd dat daar amper aandacht aan werd besteed”, vertelt Heidy “Een moeder van een klasgenootje, dat ook werd gepest, kwam regelmatig op school en doordat ik zag dat het bezoek averechts werkte, wuifde ik het voor mezelf maar weg. Ook in de beginjaren op de Mavo was ik doelwit. Maar dat stopte toen ik mijn mond opentrok. Dat had ik achteraf eerder moeten doen, maar ik was daar gewoon te verlegen voor. Daarna werd het allemaal leuker voor me en écht leuk werd het op MDGO, de huidige verpleegkundige opleiding. Ik ging werken bij de Donksbergen in Duizel. Daarna deed ik de In Service Z opleiding en kwam terecht bij Prisma in Biezenmortel en later bij Vincentius in Udenhout. Toen ik ging werken bij OBC in Bladel startte ik een HBO opleiding pedagogie en keerde weer terug naar Vincentius, waar ik tot op de dag van vandaag als groepsleidster bij verstandelijk oudere beperkten werk.”

Marcel
In 1999 ging Heidy op zichzelf wonen in de Lowerik in Esbeek en leerde de Gilzenaar Marcel Gerrits kennen. “We deden het rustig aan en namen de tijd om elkaar goed te leren kennen. We hadden veel gezamenlijke interesses, ondernamen leuke dingen en na een paar jaar kwam Marcel bij mij wonen. Hij had het in Esbeek goed naar zijn zin, maar hij trok nog wel naar Gilze. Het voordeel van Esbeek, grapte hij altijd, is dat het er een stuk veiliger is, omdat er geen vliegveld is. Hij werkte als bakkersmachine-monteur bij DAUB in Goirle.”

Noodlot
Heidy was net zwanger toen Marcel met vage gezondheidsklachten kreeg te kampen. Uiteindelijk verwees de huisarts hem door naar het ziekenhuis, afdeling neurologie, waar een hersentumor werd geconstateerd. “Voordat hij geopereerd werd zijn wij op 9 maart getrouwd. Een prachtige zonnige dag, om nooit te vergeten. We waren van plan om na de bevalling te trouwen, maar Marcel stond er nu op, voor het geval het fout mocht aflopen. De operatie vond plaats op 21 maart en in de eerste instantie ging het goed. Maar Marcel herstelde niet. Hij kreeg epileptische aanvallen en een herseninfarct. Hij ging nog drie maal de operatiekamer in. Het was de hel op aarde. Je leeft tussen hoop en vrees. Door mijn medische achtergrond ving ik het een en ander op, terwijl je alleen maar hoopvolle woorden wilt horen. Op 3 april 2012 is Marcel op 37-jarige leeftijd overleden. Ik was toen zes maanden zwanger van Bart.”

Bart
“Ik ben dankbaar dat Marcel en ik veel hebben gepraat. Daardoor stonden wij nóg dichter bij elkaar. Hij wou graag in Gilze begraven worden, dichtbij zijn roots. We wisten dat de baby een jongetje was. Samen hebben wij zijn naam gekozen. Marcel was fan van zangeres Avril Lavigne. Op de ochtend van 27 juni 2012, hoorde ik een liedje van haar op de radio. Het leek alsof Marcel wou zeggen ‘ik ben er ook bij’, want die middag werd Bart geboren. Mijn moeder en zus waren bij de bevalling. Het eerste jaar moet je alles weer op de rit zien te krijgen, waarbij Bart centraal stond. En het tweede jaar kwam de échte klap van het verwerken. Ik heb veel steun en hulp van familie, vrienden en dorpsgenoten. Al die kaartjes, ook tijdens Marcel zijn ziekbed, gaf veel troost. Dan ben ik ook weer blij dat ik in Esbeek woon. Ik vind het fijn om aanloop te krijgen. Vooral in het begin had ik gevoel van leven om me heen nodig. Ik ben ook blij met mijn werk, even uit het cirkeltje met Bart. Hij is een lekker ventje. Hij is mijn leven. Door middel van foto’s en verhalen, vooral ook van zijn opa en oma, houden wij zijn vader in leven.”

Muzikaal verzoeknummer is ‘Nothing else matters’ van Metallica. “Marcel heeft mij geleerd om de laatste restjes mijn pestverleden achter me te laten en dat ik leuk ben zoals ik ben. Wat ik met Marcel had, heb ik nu met Bart en de mensen om wie ik geef. De rest is onbelangrijk. Dat alles is voor mij de betekenis van dit liedje.”

HeidyGerrits.jpeg

EEN SCHOOL IN DE KERK: EEN AMBITIEUS MAAR REËEL PL...
Bijeenkomst LANGER ZELFSTANDIG WONEN
 

Reacties

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
dinsdag 12 November 2019
Indien u zich wenst te registreren vul dan aub. de velden voor gebruikersnaam en naam in.

Coöperatie Esbeek wordt gesteund door:

Redactie & Fotografie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Voor vragen over de Coöperatie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Webdevelopment: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.