Beschrijving voor aan de keukentafel

Aan De Keukentafel met ex-Esbekenaar Elly van Rijswijk

Aan De Keukentafel met ex-Esbekenaar Elly van Rijswijk

Op jonge leeftijd startte Elly al een eigen podotherapiepraktijk. Voorheen in Oirschot, nu in haar woonplaats Diessen met een vestiging in Hilvarenbeek. Elly (35) vertelt gedreven over haar leven in Esbeek, haar werk en haar kijk op het leven.

Opvoeding

“Ik heb een hele fijne jeugd gehad in Esbeek. In een beschermende omgeving met een grote broer en zus ben ik opgegroeid. Ik had leuke vriendinnen, een carnavalsclubje en klasgenoten. Er werd niet gepest of buitengesloten. Zo ben ik ook opgevoed. Van huis uit kreeg ik mee om op te komen voor de ‘zwakkere’.” Korfbal speelde een grote rol in het leven van Elly en nog altijd is zij het midweekteam van Tuldania trouw.  “Ik ben met korfbal groot gebracht. Heb getraind en gecoacht. Daar heb ik zelfs tijdens carnaval een onderscheiding voor mogen ontvangen. Ja, daar was ik best trots op.”

Gegroeid 

Sport heeft altijd al de interesse gehad en vandaar ook dat Elly haar beroep in die richting zocht. “Fysio sprak mij aan en met name de Podo. Ik wist al snel dat ik zelfstandig wou werken. Na de vier jarige opleiding bij Fontys in Eindhoven werkte ik vier jaar lang in loondienst en in 2006 ben ik voor mezelf begonnen. Als ondernemer moest ik veel leren. Ik kampte met onzekerheden, concurrentie, verzekeringen en regeltjes. Daar loop ik nog wel eens tegenaan, maar ik ben gegroeid, als ondernemer en als persoon. Je werkt met mensen en hun klachten. Je bent ook een soort van maatschappelijk werkster. Lief en leed wordt gedeeld. Het geeft mij veel voldoening als ik goed werk lever en mensen van hun pijn af  help. De cliënt van nu is mondiger, ongeduldiger en heeft een mening.”

Vrienden

Het komt Elly niet aangewaaid. Zij vindt het hard werken. “Ik doe alles bij het uitoefenen van mijn beroep, van mensen zien tot de PR en van poetsvrouw tot secretaresse.  Uiteraard dien ik ook up to date te blijven en aan wensen te voldoen. Zo maak ik sinds deze zomer slippers  met ingebouwde steunzool op maat. Dat is wel uniek in de podo.” 

b2ap3_thumbnail_Elly-van-Rijwijk2.jpg

Verder legt Elly lijntjes uit, volg cursussen, overleggen en congressen. Dit ook om geregistreerd te blijven. Daarnaast heeft zij haar gezin, man en drie kindjes en een grote vriendenkring. Nog altijd is Elly haar vrienden in Esbeek trouw. Door haar  praktijk aan huis is zij in Diessen belandt. Mensen verbazen zich erover dat Elly haar kinderen niet in Esbeek op sport doet. “Ook al vind ik Esbeek nog zo leuk, wij wonen in Diessen en vandaar ook dat mijn dochtertje Tess korfbalt bij DSV en ik haar team coach. Ik vind het sowieso niet verkeerd om je horizon te verbreden.”  

Muzikaalnummer: ‘Échte vrienden’ van BZB. “Scherpe tekst. ‘Echte vrienden verdien je door er zelf een te zijn’. Dat vind ik mooi gezegd en sta daar volledig achter.” 

b2ap3_thumbnail_Elly-van-Rijwijk1.jpg

Lees meer
  1781 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met Maarten en Hermien van Liere

Aan De Keukentafel met Maarten en Hermien van Liere

Verregende oogst Kraanvogel

Zomerse hagelstormen brachten het bedrijf van Maarten en Hermien van Liere in Esbeek aan de rand van de afgrond. De regen, hagel en storm van juni en juli van biologisch dynamische boerderij De Kraanvogel deden hen de das om. Op zoveel tegenslag was het bedrijf niet berekend. “Hoewel het leed van de gedupeerde boeren toen breed werd uitgemeten in de media zijn de mensen die actualiteit alweer vergeten”, aldus Maarten en Hermien Van liere. “De regering vertikte het om bij te springen. Wij moesten ons maar verzekeren, maar die verzekeringen zijn onbetaalbaar. Van onze oogst is veel verloren gegaan, alle koolsoorten, de aardappelteelt, uien en peulen. Drie maal zijn er winterwortelen gezaaid en driemaal ‘verzopen’. Op onze grond viel 450 mm water, een halfjaarlijkse hoeveelheid.” 

Spontane giften
Hoe het financiële gat van veertienduizend euro te dichten? Het echtpaar stond er niet alleen voor. Maarten: “Wij boeren hier vanaf 1988 op mijn ouderlijke boerderij en vanaf 1998 zijn wij een CSA (Community Supported Agriculture)
bedrijf. Dat betekent dat wij met onze tweehonderd koppige klantenkring  samen het bedrijf dragen. Delen in het risico en openheid van zaken. Vanuit dat gezelschap is een groepje opgericht van tien raadgevers. Daarmee zijn wij aan tafel gaan zitten. Er kwamen meteen spontane acties op gang van giften.” 

Openheid van zaken
Maar ook het idee van een benefit verkoop van kunstwerken door zijn zus Toos van Liere en vriendin Ingrid De Man werd geopperd en gerealiseerd. “Ik ben al jarenlang betrokken bij het reilen en zeilen van De Kraanvogel” aldus de Tilburgse Ingrid de Man (63). “Ik ben ook, zoals zij, goed voor aarde, plant, dier en mens. De noden van Hermien en Maarten zijn mij bekend. Zij zijn heel open in hun boekhouding. Vele zijn met hen begaan. Geld heb ik niet om weg te geven, maar wel mijn abstracte, spirituele schilderijen, in alle soorten en maten. Vanaf 10 euro gingen mijn werken de toonbank over.” 

b2ap3_thumbnail_kraanvogel-1.jpg

Na regen komt zonneschijn
Hermien en Maarten zijn geroerd. Hermien: “Op het diepste punt, met de handen in het haar van machteloosheid komen acties op gang. De benefietdagen op 22 en 23 oktober zijn goed bezocht. Wij zijn daar dankbaar voor en willen dan ook de mensen hartelijk bedanken voor hun bezoek en bijdrage. In het voorjaar houden wij nog een markt op de boerderij. Hoe en wat weten we nog niet precies, maar de kraampjes zullen zowel verwant zijn aan het landbouwbedrijf, dan aan het culturele vlak. Wij hebben er nu al zin in.  Vol vertrouwen gaan wij de toekomst tegemoet. Komt er na regen toch nog zonneschijn.” 

Favoriete muziek van Maarten: “De tekst van ‘Let it be’ van The Beatles raakt mij diep in mijn hart en helpt mij bij het overwinnen van moeilijkheden. Ik denk daarbij ook aan mijn overleden dierbare moeder.” 

b2ap3_thumbnail_kraanvogel-2.jpg

 

Lees meer
  1054 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met Arnie Craninckx

Aan De Keukentafel met Arnie Craninckx

Arnie schrijft boek ‘Prettig verstoord brein’

Om haar hoofd leeg te maken begon de Esbeekse Arnie Craninckx (53) drie jaar geleden met het schrijven van blogs. Dat hielp haar bij het herstelproces na een beroerte in 2010. De aangrijpende verzameling blogs heeft zij gebundeld tot een boek. “In ‘Prettig verstoord brein, humor als veerkracht’ beschrijf ik zaken waar ik in het dagelijks leven tegenaan loop”, aldus Arnie, ondertussen ervaringsdeskundige. “Een simpele gebeurtenis kan voor mij een drama zijn. Het is constant keuzes maken, want als je het één doet ben je te moe voor het ander.” 

‘Niemand ziet de rolstoel in mijn hoofd’
Arnie hoopt met haar boek onzichtbare beperkingen van mensen met NAH (Niet-Aangeboren Hersenletsel) helder te maken en op meer begrip uit de omgeving. “Er wordt mij wel eens gevraagd wanneer ik onderhand weer ga werken. Niemand ziet de rolstoel in mijn hoofd.” Prof. Dr. Anne Visser-Meily, revalidatiearts in het UMC Utrecht en hoogleraar Revalidatiegeneeskunde, vindt in het voorwoord het boek een absolute aanrader. Het biedt steun aan lotgenoten en hun naasten. Zij prijst ook Arnie om haar humorvolle manier van schrijven. Arnie: “Ik hoop dat professionals ook mijn boek gaan gebruiken in de behandeling en voor lezingen. Ik geef tevens tips, adviezen en handvatten om grip te krijgen op de klachten. Maar ik schrijf ook over kleine overwinningen, die groots aanvoelen. Verbetering zit in het feit er beter mee om te gaan. Genezen kan niet, herstellen wel. Dat kan door trucjes en strategieën toe te passen, meegekregen op het Revalidatie Centrum Leijpark. Daar kreeg ik ook het advies om te gaan schrijven. Dat lukte mij niet meteen. Je moet sterk zijn om kwetsbaar te zijn.” 

Stappenplan
Arnie had  moeite met het delen van het ‘douchegebeuren’ op papier. “Mijn opgestelde stappenplannen werken in principe goed, maar ik was toen nogal gehaast. Ik stond onder de douche en wist dat er iets niet klopte. Het duurde even voordat ik besefte dat ik met kleren aan onder de sproeier stond. Erg confronterend. Mijn tranen vloeiden net zo hard als het douchewater. Zo zet ik ook gerust een pan rauwe aardappels op tafel.” Arnie kan geen film volgen of een boek lezen. Toch is zij er goed uitgekomen. “Ja, je ziet wel eens anders. Er overlijden zelfs mensen. Ik red het thuis zonder professionele hulp doordat ik veel steun, begrip en hulp heb van mijn kinderen en partner. Zij voelen mij goed aan en daar ben ik dankbaar voor. Je hoort ook vaak dat een huwelijk het niet redt en dat kan ik wel begrijpen.” 

b2ap3_thumbnail_Arnie_boek2.jpeg

Het boek ‘Prettig verstoord brein’ is verkrijgbaar via de gelijknamige website en kost 15 euro. Een gesigneerd exemplaar is mogelijk.

Lievelingsmuziek: Try’ van Pink. “De tekst geeft precies aan dat wat ik doe: opstaan en proberen.” 

b2ap3_thumbnail_Arnie_boek.jpeg

Lees meer
  774 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met Monique Leijten-Kogels

Aan De Keukentafel met Monique Leijten-Kogels

Toen de in Moergestel geboren en getogen Monique (47) 24 jaar geleden, samen met haar man Peter, in Esbeek een huis ging bouwen kende ze het dorp nauwelijks. Zoals iedere nieuwkomer in Esbeek werd ook Monique gewaarschuwd: ‘je komt er niet tussen, hechte gemeenschap, kliekvorming, vriendengroepen’. “Nou, ik heb er niks van gemerkt hoor”, aldus de goedlachse Monique. “Ik werd gewoon opgenomen.”

Sluiten van de kerk
In de begintijd werkte Monique nog fulltime, en langzaamaan leerde zij steeds meer dorpsgenoten kennen. “Toen ik Lieke en Lex kreeg ging ik me inzetten in het vrijwilligerswerk. Zo was ik 8 jaar lang bestuurslid van peuterspeelzaal De Debberkes, op de basisschool was ik hulpmoeder. Ik heb zelfs nog in het bestuur gezeten van de KVO. Tien jaar geleden rolde ik in het kerkbestuur en in de commissie van de kindernevendienst. Ik dacht: als het bestuur van de kerk niet wordt aangevuld is het gedaan met de kerk. Helaas werd de toeloop van kerkgangers en vrijwilligers minder. Het  was gewoon onmogelijk om de kerk in Esbeek te behouden en toen vanuit het bisdom werd besloten tot kerksluiting, vond ik dat je op een positieve manier mee moest werken om over te gaan naar een nieuwe parochie, hoe moeilijk die weg ook is. Deze is uiteindelijk prima opgezet en loopt goed. Esbeek zelf is verder gegaan in Schuttershof en dat gaat ook goed. Het blijft natuurlijk jammer dat het zo gelopen is met de kerk. De Coöperatie Esbeek heeft het naar mijn gevoel goed opgepakt. Hopelijk komt de Brede school van de grond.” 

Korfbal Tuldania
Monique, in het dagelijks leven directie secretaresse van beroep, was tien jaar lang ook nog wekelijks op het korfbalveld van DKV Tuldania te vinden als coach van het team van dochter Lieke. “Ik heb lang met Anne van de Wouw die dames gecoacht, wij waren een leuke combinatie, al zeg ik het zelf.” Daarnaast zat Monique de laatste drie jaren ook nog in het bestuur. “Nu Lieke is gestopt met korfballen is het voor mij een reden en goed moment om er ook een punt achter te zetten. Ik heb het allemaal met veel plezier gedaan, en zal het leuke contact en samenwerking met trainers, bestuursleden en kinderen zeker gaan missen. Weet je, eigenlijk ben ik niet eens sportief aangelegd, maar het coachen ging me goed af. Het grootste compliment dat ik kreeg was dat niemand in de gaten had dat ik nooit had gekorfbald. DKV Tuldania is nog altijd een levendige enthousiaste club met zes jeugd-, twee seniorenteams en een midweekteam.

b2ap3_thumbnail_B1-tuldania-kampioen-16102010-023.jpeg

Kampioenschap B1. Coaches Monique Leijten als uder en Anne van de Wouw als seniorenlid.

De midweek kan nog nieuwe speelsters gebruiken, daar zijn er helaas een paar van gestopt. Het zou ook mooi zijn als er wat meer inzet van de ouders en andere vrijwilligers komt, sowieso om de senioren wat te ontlasten.” 

Bezige bij
Duizendpoot Monique zit ook nog in de jury van de carnavalsoptocht van de Haaikneuters. “Ik vind carnaval echt leuk. Zeker nu ik bij het clubje ‘Van alles Wè’ zit, waarmee ik op zondag in Hilvarenbeek met de optocht meeloop. We lachen wat af. “ Sinds kort is Monique ook nog vrijwillig secretaresse van een woonproject in Goirle voor kinderen met een verstandelijke beperking. “Ik regel en organiseer nou eenmaal graag. Dat zit mij in het bloed en geeft mij veel voldoening.”

Favoriete muziek
Hymn For the weekend’ van Coldplay. “Is een nieuw nummer dat vrolijk en goed in het gehoor ligt.” 

b2ap3_thumbnail_MoniqueLeijten.jpeg

Lees meer
  1505 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met Sjef en Toos Oerlemans

Aan De Keukentafel met Sjef en Toos Oerlemans

Sjef (66) en Toos Oerlemans (66) verhuisden onlangs van landgoed De Utrecht naar de dorpskern van Esbeek. En dat is niet zomaar een verhuizing, want Toos heeft op de kop af veertig jaar op het landgoed gewoond en Sjef zijn leven lang. Sjef is blij dat hij zijn levenswerk, het boerenbedrijf met melkkoeien en akkerbouw, aan zijn zoon Jeroen kan overdragen. “Ja, want tegenwoordig kent de agrarische sector nauwelijks nog opvolgers. Gelukkig heeft mijn broer Adrie ook een opvolger, René. Het is de bedoeling dat René en Jeroen met de tijd ook samengaan, zoals onze Adrie en ik. En hoe zij het gaan doen is hun ding. Je doet mee of niet, het is eten of gegeten worden. Daar bedoel ik mee dat je continu moet ontwikkelen om bij te blijven.”  

Mooiste plekje in Brabant
Toos uit Baarschot en Sjef uit Esbeek leerden elkaar kennen op 18-jarige leeftijd  bij de KPJ in Diessen. Na een verkering van acht jaar betrokken zij een splinternieuw woonhuis met stallen aan de Prins Hendriklaan op Landgoed De Utrecht in Esbeek.  Sjef: “Ik woonde al op het landgoed, aan het pleintje bij de toren. Daar ben ik geboren en getogen als oudste in een gezin van drie kinderen. Dat pleintje is er niet altijd geweest, daar stond toentertijd nog een grote schuur. De Utrecht is een zalige omgeving om te wonen en te werken. Ons huis op de Prins Hendriklaan staat op de mooiste plek van Esbeek, zo niet Brabant. Ik zeg altijd dat je kunt samenwerken met de natuur. Eén zijn met elkaar, versterken daar waar kan, maar geen onderschikte zijn van elkaar.

Ruilverkaveling
Toos: “Ik ben de middelste van negen kinderen in een boeren gezin. Daarbij hadden wij thuis nog een loonwerkersbedrijf. Ik werkte in de gezinszorg en nadat de kinderen, Jeroen en Judith, wat ouder waren heb ik een herintredingscursus ‘verzorgende’ gevolgd. Ik ging aan de slag bij het verpleeghuis in Goirle en bij De Clossenborch in Hilvarenbeek.” Het gezin Oerlemans is altijd nauw betrokken geweest bij het reilen en zeilen van het dorp. Sjef bekleedde bestuursfuncties bij de ruilverkavelingcommissie De Hilver, Waterschap De Dommel, Friesland Campina, Boerenbond en nog altijd bij de Coöperatie Esbeek. Tot zijn vijftigste trapte Sjef nog een balletje bij Tuldania. Sjef: “Ruilverkaveling De Hilver is een volbrachte taak. In juli is een afsluitingsbijeenkomst. Er is in 30 jaar tijd maar liefst 1000 hectare verkaveld.” 

Broodtrommel
Zoals pa Oerlemans vroeger dagelijks vanuit het dorp afreisde naar het landgoed om Sjef te helpen op de boerderij, zo legt Sjef nu ook dagelijks diezelfde weg af. “Ik help onze Jeroen. In principe is er wat het werk betreft niet veel veranderd voor mij. Alleen heb ik nu een broodtrommel bij.

b2ap3_thumbnail_oerlemans.jpeg

Wat het wonen betreft is er wel een hoop veranderd. Op 9 april 2016 hebben Jeroen en Marloes met ons de huizen geruild, een datum die ik natuurlijk nooit vergeet. Wij zijn geen buren gewend en hier zit je tussen de huizen. Ik heb het gevoel alsof iedereen me aankijkt als ik buiten kom, maar dat is natuurlijk gewoon wennen. We hebben goeie aard, en een mooi vrij uitzicht aan de achterkant. Het is geen vreemd huis hè.” Toos vindt het praatje tijdens het ramenlappen wel gezellig. “Hoewel het in de Prins Hendrik veel drukker was met fietsers en zo. Hier zijn de mensen werken overdag.” Sinds een halfjaar zijn Toos en Sjef de trotse grootouders van kleinzoon Stef. Nummer twee en drie zijn in aantocht. Sjef: “Van Stef ga ik zeker weten een boer van maken, terwijl opa Huijbregts pleit voor een kok.”

Favoriete muziek
Sjef en Toos luisteren in de camper, op weg naar vakantiebestemming Frankrijk, naar muziek van o.a. The Every Brothers, Johny Cash, Jim Reeves en Elvis. De keuze valt nu op ‘Crying’ van Roy Orbinson.

b2ap3_thumbnail_sjeftoos.jpeg

Lees meer
  1508 Hits
  0 reacties

Coöperatie Esbeek wordt gesteund door:

Redactie & Fotografie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Voor vragen over de Coöperatie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Webdevelopment: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.