Beschrijving voor aan de keukentafel

Aan de Keukentafel: Kletsaovond 2016 van de Haaikneuters

Aan de Keukentafel: Kletsaovond 2016 van de Haaikneuters

Aan De Keukentafel met zes kletsers.

De Esbekenaren zijn zaterdagavond kostelijk vermaakt door vijf tonpraters. Zij genoten van hilarische, spraakmakende grappen en grollen op hoog niveau. 

Marcel Van Rijn, beet het spits af met zijn typetje Pieterke Onderwater. Alles in zijn leven draaide om het duiken. Pa was duiker bij Beter Bed, zo had hij als kind gehoord. Pieterke werd gecorrigeerd: Pa lag met een druiper in het Elisabeth. Ook werd hij wegens plassen in het zwembad weggestuurd. Hij plaste vanaf de duikplank. “Mijn eerste sekservaring was op de achterbank van de auto van ons pa en moeder. Deze wisten niet waar ze kijken moesten.” Zijn Toos heeft zoveel piercings, dat hij het gevoel heeft dat hij aan een auto ligt te sleutelen. Pieterke mocht van een geest een wens doen. “Van mijn fiat een Ferrari maken.”  Nee, dat was onmogelijk, een andere wens. “Ik wil dat mijn vrouw niet meer zeurt.” Waar staat die auto?

Peter van Dooren kroop in de huid van Peer van de PPP (Peers Party Planner). Hij nam de feestelingen in het dorp op de hak en zo ook Tilburger Roy Donders. Waarom trouwt zus Rian in een witte jurk? Dat is de kleur van vrolijkheid. O, maar waarom is je man dan in het zwart? En waarom heeft God de man überhaupt geschapen? “Ooit een vibrator het gras zien maaien?” Peer vraagt zich af waarom vrouwlief haar bh’s strijkt, er zit toch niks in volgens hem. De vrouw antwoordt dat zij zijn onderbroeken ook strijkt. Op housewarming party’s is het makkelijk geld verdienen. Peer zet de verwarming op 40. Doordenker: Aan de bar worden onder de 18 geen pilskes getapt.

De jongste kletser ooit Dirk Van Laarhoven stapte als ‘zichzelf’ in de ton. Op zijn 21e verjaardag werd het tijd om niet meer tussen pa en ma in te slapen en het huis uit te gaan. Met vrienden deelde hij een woning waarbij de oud-bewoner hilarisch in het ootje werd genomen met een gevonden dagboek. Dirk zat niet op één lijn met zijn vriendin. “Ik wil naar een tropisch vakantie oord en zij wil per se mee.” De vriendin is ook erg gierig. Zij maakt blaffende geluiden in de tuin om een hond uit te sparen. Calorieën zijn beestjes die kleren kleiner maken en overspel is slecht, kent alleen verliezers. Meedoen is belangrijker.

Van Laarhoven was echter maar een half uur de jongste kletser ooit, want na hem volgde wederom de jongste kletser ooit, Dirk de (N)euker alias Lars Trommelen. Dirk volgde een studie Volkeren Cultuur en wist te vertellen dat Marokkanen het condoom hebben uitgevonden van schapendarm. “De Europeaan heeft het verbeterd, deze haalt eerst de darm uit het schaap.” Zijn studentenbijbaantje in een weeshuis was geen succes. Hij had er een ouderavond georganiseerd. Dirk zijn vriendin moet mooi en slim zijn en kunnen zwijgen tegen zijn toekomstige vrouw. In de kroeg: “Doe maar een rondje van ikke”, Nee, verbetert de kastelein, het is een rondje van mij. “Is ook goed.” 

b2ap3_thumbnail_Lars.jpeg

Hekkensluiter Lilianne van Dommelen als het schoefelvrouwke, heeft een droomhuwelijk. “Jammer dat ik iedere ochtend wakker wordt.”  Rijmwoorden op huwelijk: gruwelijk, afschuwelijk. Ze vindt voorspel onzin, met de auto sta je ook niet een halfuur voor de garage te toeteren. Hoezo mist haar man vlinders in zijn buik? “ Een rupsje in je reet helpt”. Als het schoefelvrouwke kwaad is op hem, poetst zij hardnekkig de wc. Of dat helpt? “Wel als ik het met zijn tandenborstel doe.” Manlief praat in zijn slaap, advies van de dokter luidt: laat hem overdag uitpraten. De Esbeekse kerktoren is een herinnering aan haar man: een oude toren met een scheef kruis. 

b2ap3_thumbnail_Kletsers.jpeg

Lees meer
  903 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met Jos Römgens

Aan De Keukentafel met Jos Römgens

Jos, een ‘bezige bij’ in Esbeek

Jos Römgens (67) woont sinds 2000 aan de Oude Trambaan in Esbeek. Zijn zuidelijke tongval verraad een Limburgse achtergrond. “Ja, dat klopt, ik ben geboren en getogen in Valkenburg. Ik kom uit een bakkersgezin. Onze winkel stond bekend om de lekkere Limburgse vlaaien. Nou, daar kan de supermarkt niet aan tippen, hoor.” Jos trok na de kweekschool in Maastricht de provincie uit om in Nijmegen aan de universiteit te gaan studeren. Hij studeerde pedagogiek en ontwikkelingen in de samenleving. Hij zette zich in voor stadsvernieuwing en ondersteuning en begeleiding van de bewoners. Jos kwam daarna bij welzijnsbeleid van het ministerie van CRM van het Rijk terecht. Later bekleedde hij de functie waarnemend directeur bij jeugdbeleid. En ook verschillende functies als projectleider op het terrein van de volksgezondheid. Op zijn 65e in 2013 ging Jos met pensioen. “Toen leerde ik het dorp Esbeek pas echt kennen, daarvoor had ik door mijn werk in Den Haag geen tijd om actief te zijn in het dorp.”

Zonder bloemen, geen bijen
Direct toen Jos thuis kwam te zitten wist Esbeek en omgeving hem te vinden. “Ik ben lid van vereniging St. Ambrosius in Hilvarenbeek en in Middelbeers. Je kunt wel zeggen dat ik een verwoed imker ben. Her en der in de omgeving heb ik kasten staan. Ik hou van de natuur. Dat is ook de reden waarom mijn vrouw en ik in Esbeek zijn gaan wonen, dicht bij de bossen met veel groen, en voldoende paardenstalling. Paardrijden was in die tijd voor  mij en mijn vrouw  onze belangrijkste hobby. Met de paarden het bos in was het liefst wat we deden.  De afgelopen jaren ben ik vooral druk met bijen. Ik heb een opleiding voor bijenteeltleraar gedaan en geef bij verschillende imkerverenigingen les. Door het houden van bijen kom je nog dichter bij de natuur te staan. Jammer dat de mens soms zo nonchalant met de natuur omgaat. In de bebouwde kom zijn nog volop bloeiende planten, maar buiten het dorp, mede door de ontwikkelingen in de agrarische sector zijn er weinig bloeiende planten te vinden. Daar moet verandering in komen en dat zie je toch wel gebeuren. Op landgoederen, bermen en agrarische percelen worden  stroken en akkerranden steeds meer ingezaaid met bloeiende planten. Bijen en bloemen horen bij elkaar. Geen bloemen, geen bijen. De bijen hebben het tegenwoordig zwaar, vooral de wilde bijen.”

Kerk van  Esbeek
Jos zit bij het radioprogramma Egelsporen van de VLOH. “Daar presenteer ik samen met Henk Mangnus uit Hilvarenbeek eenmaal per maand op woensdag van 18 tot 19 uur een uitzending over natuur- en leefbaarheid.” Ook is Jos actief, bevlogen en gedreven bij de coöperatie Hilverstroom. Groene stroom voor de inwoners van de gemeente Hilvarenbeek is het speerpunt. “Momenteel zijn wij aan het experimenteren met energie uit waterkracht bij de sluis in Haghorst. Ook de mogelijkheden van windenergie zijn we aan het onderzoeken”.

b2ap3_thumbnail_IMV-fotoshoot.jpg

Voor Esbeek vindt Jos de invulling en behoud van de kerk belangrijk. ”De kerk moet natuurlijk blijven staan. Dat is nog een van de weinig karakteristieke gebouwen in het dorp. Hopelijk gaat het lukken met een brede school erin.” Zo gaandeweg krijgt Jos steeds meer contacten in het dorp en heeft hij het erg naar zijn zin in Esbeek. “Ik zal hier niet snel vertrekken. Nee, ook niet voor de carnaval. Hoewel die in Brabant totaal anders wordt gevierd. Dat is niet te vergelijken met het carnaval  in Limburg.”

Jos zijn muzikaal verzoeknummer is

Dôme Epais le Jasmin’ uit de Opera Lakmé. Een klassiek nummer waar de schoonheid van de bloem in wordt bezongen.

b2ap3_thumbnail_New-Image.jpg

Lees meer
  1559 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met Chris Way

Aan De Keukentafel met Chris Way

Chris serveert al twintig jaar een ‘bordje gezelligheid’

‘Unne gouwe’
Chris Way-Weijenberg (70) is ‘unne gouwe’ voor de Esbeekse gemeenschap. Zij was een van de genomineerden voor  de titel Brabander van het jaar 2015. Helaas haalde Chris onvoldoende stemmen. Ruim dertig jaar geleden sloot zij zich aan bij het Rode Kruis en rolde van het een in het ander. In 1984 kwam zij vanuit Loon op Zand, mijn haar gezin, in Esbeek wonen. Chris sloot zich snel aan. Nam plaats in het bestuur van de KVO, Rode Kruis en de Welfare en in de Werkgroep Senioren Esbeek. Verder organiseerde zij vakantiereisjes, uitstapjes en creatieve middagen met een ‘welfare diner’. En zo is het gekomen dat Chris al twintig jaar lang iedere dinsdag, met meerdere vrijwilligers, een driegangen diner voor een dertigtal ouderen en alleenstaanden die niet alleen willen eten, serveert in sportkantine D’n Hondsbosch in Esbeek. “Het zorgen zit in mij”, aldus Chris. “Van huis uit ben ik verpleegkundige. Ik ben geboren en getogen op de Veluwe. Ik heb gestudeerd in Utrecht en ging werken in het Diakonessenhuis. Door het werk van mijn man kwamen wij in Brabant terecht. Hij werkte in Brussel en Amsterdam. En Brabant ligt daar een beetje tussen in, vandaar.” 

Touwtjes in handen
Het Kerstdiner van laatst had een feestelijk tintje met een glaasje wijn en een optreden van een troubadour. Dat kost dan ook wat extra’s, maar normaal gesproken betalen de gasten vijf euro voor een driegangen menu, of te wel een ‘bordje gezelligheid’ zoals Chris zegt. Daarna is er nog tijd om een kaartje te leggen of een spelletje te doen. Ook oud Esbekenaren die in Zorgcentrum De Clossenborch in Hilvarenbeek verblijven weten de weg naar het eetproject te vinden. Voor de betaalbaarheid houdt Chris scherp de supermarktreclames in de gaten. Op maandag starten de voorbereidingen al. Chris neemt graag de touwtjes in handen. “Ik heb er de tijd voor en mijn gezondheid laat het gelukkig toe. Ik word hier blij van. Dit alles geeft mij voldoening waar ik positieve energie uit haal. Het is fijn als mensen tevreden zijn.” 

b2ap3_thumbnail_ChrisWvarken.JPG

Luisterend oor
“Tja, wat is eenzaamheid? Je kunt ook eenzaam zijn in een groep. Ik denk dat je niet eenzaam hoeft  te zijn. Er wordt in de gemeente Hilvarenbeek veel georganiseerd voor de ouderen. Je moet er wel zelf achteraan gaan. Desnoods halen wij de mensen thuis op of brengen de maaltijd aan huis.” Bij de Welfare diner in Esbeek is het ‘eten wat de Hollandse pot schaft’, rekening houdend met diëten. Chris: “Onder de maaltijd is er meer tijd voor elkaar dan bij een kopje koffie. Gezellig babbelend wordt met een lach en een traan vreugde en verdriet gedeeld. De mensen houden meer zin het leven. Dat is het allermooiste. Ik weet wat er leeft en vind het fijn om een luisterend oor te bieden. Daar doe ik het voor.” 

Muzikaal verzoeknummer:

. Chris: “Uit dat nummer put ik steun en kracht. Het beurt me op.”

b2ap3_thumbnail_ChrisWeten.JPG

 

Lees meer
  1210 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met ex-Esbekenaar Hetty Hendriks

Aan De Keukentafel met ex-Esbekenaar Hetty Hendriks

Hetty woonde 14 jaar lang in Esbeek. Zij woont nu in Rosmalen samen met haar partner. Hetty vertelt over de tijd met haar gezin in Esbeek. 

Als nakomertje werd Hetty in 1961 geboren in Hoogeveen en verhuisde, door het beroep van vader het hele land door. Uiteindelijk groeide zij op in Enschede, ging trouwen en woonde bijna 10 jaar in een dorp in Twente waar de drie oudste dochters zijn geboren. Het huwelijk strandde en na enkele jaren ontmoette Hetty haar nieuwe man waarmee ze zich in 1993, samen met haar drie dochters, vestigde in Esbeek. Hetty: “Ik werd er fantastisch ontvangen, voelde me welkom en geaccepteerd. Ik kwam er als moeder en vrouw makkelijk tussen, mede ook door mijn grote hobby muziek. Zo leidde ik jarenlang het kinderkoortje en trad op bij het Liekesfist. Als afgevaardigde van Esbeek zat ik bij de VLOH in een discussiepanel en in de jury van de carnavalsoptocht in Hilvarenbeek. Ik kreeg veel ruimte, bevestiging en waardering. Esbeek is een bruisende culturele samenleving die een breed podium biedt aan mensen met creatieve en muzikale talenten. Mijn complimenten aan de Esbeekse dorpsgemeenschap. Grappig is dat twee jongens uit mijn kinderkoortje van toen, nu aan de weg timmeren in de popmuziek en musical. Deze kinderen zongen toen al solo.” 

Van leerkracht tot directeur
Terwijl Hetty succesvol integreerde lag het voor haar drie dochters wat anders. Het leven in het Brabantse dorp was een hele overstap voor die meiden. Hetty: “Met name de oudste twee hadden in het begin moeite om aansluiting te vinden. Ja, dat was wel lastig.” Samen met haar ondertussen ex-man kreeg Hetty nog twee dochters. Als moeder van vijf kinderen was er veel te zorgen en te regelen. Zij genoot van deze drukke tijd. In haar werk werkte Hetty zich op van leerkracht tot directeur. Zo zwaaide zij de scepter op basisscholen in Rijen en Tilburg en heden ten dagen in Vught. 

Na 14 jaar in Esbeek te hebben gewoond verhuisde Hetty, inmiddels gescheiden, naar Hilvarenbeek, maar niet voordat zij met haar drie oudsten op de Kletsavond optrad met een nonnenact. “Dat was voor ons een succesvolle afsluiting van het dorp. Ik maakte in die tijd samen met mijn meiden veel muziek. Die hebben zich stuk voor stuk individueel verder ontwikkeld op muzikaal gebied; zowel het bespelen van een instrument dan wel acteren, zingen en dansen in musicals. Daar zijn ze allemaal best succesvol in en uiteraard ben ik trots op hen. 

Een voorbijganger
In Hilvarenbeek was Hetty muzikaal actief als pianiste bij Becadans en bij de d’ Af en Toeters. Zij kocht een huis in Goirle en leerde haar huidige partner kennen waar zij sinds kort mee samenwoont in Rosmalen. “Ik ben al heel wat keren verhuisd in mijn leven en merk dat ik me telkens weer goed kan aanpassen. Je kunt mij wel een voorbijganger noemen. Ik leef een veelzijdig leven: leren en ontdekken, daar word ik blij van en dat past bij mij. Weet je, het is niet altijd makkelijk om oude dingen los te laten, maar na een afsluiting komt er altijd wat nieuws.

b2ap3_thumbnail_IMG-20151125-WA0002.jpg

Je weet niet waar je uitkomt, je moet het laten gebeuren. Lef hebben. Dat is wat mijn persoonlijke ontwikkeling verrijkt . Ondanks dat ik heus wel eens mijn neus stoot, ga ik toch steeds de uitdaging aan. Ik ben trots op mezelf dat ik al deze stappen zowel voor werk als wonen heb durven zetten.” Nu woont Hetty dus in Rosmalen. Een centraal punt voor al haar geliefden waaronder haar hoogbejaarde moeder. Duizendpoot Hetty is weer aan een studie begonnen en zit wederom in een coverbandje: Xsection. “Muziek is nu eenmaal een rode draad in mijn leven. Ik zou graag met deze band eens willen optreden bij Schuttershof. Dan is voor mij de cirkel rond.” 

Muzikaal verzoeknummer: “Deze afsluiting is mij natuurlijk op het lijf geschreven. Ik ga voor

 ‘Laat me/Vivre’ van Alderliefste met Ramses Shaffy en Liesbeth List. De tekst spreekt voor zich lijkt mij.”

 

b2ap3_thumbnail_me.jpg 

 

Lees meer
  1927 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met Adrie van de Wouw en Ans Verhoeven-Schepens

Aan De Keukentafel met Adrie van de Wouw en Ans Verhoeven-Schepens

In de Kèkert brengt heftig stuk op de planken

Door de leden van de Esbeekse toneelvereniging In de Kèkert wordt er al zagend, borend en behangend hard gewerkt aan een nieuw decor. Snel de stofzuiger er door, en de popelende, door de wol geverfde, spelers Ans Verhoeven-Schepens (58) en Adrie van de Wouw (60) kunnen aan de slag. In december presenteren zij samen, vier maal het stuk ‘GIF’, met als regieteam Astrid van Egmond en Mariet en Jan Pulles. In de Kèkert begeeft zich op een heel ander terrein dan de gewoonlijke kluchten en komische thrillers. Adrie: “In januari spelen we de klucht ‘Veel kabaal op Clingendael’, maar doordat niet iedereen van de vereniging een rol kreeg toebedeeld, kwam ik op het idee om van te voren dit serieus stuk te brengen. Het is een grote uitdaging voor ons en waarschijnlijk ook voor het publiek.” 

Lees meer
  1235 Hits
  0 reacties

Coöperatie Esbeek wordt gesteund door:

Redactie & Fotografie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Voor vragen over de Coöperatie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Webdevelopment: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.