Beschrijving voor aan de keukentafel

Aan De Keukentafel met Ton Trommelen

Aan De Keukentafel met Ton Trommelen

Van Esbeek naar Vermount en Lexington

Esbekenaar Ton Trommelen (53) was een van de uitverkorenen die was uitgenodigd om af te reizen naar een symposium van voedingssupplementen voor koeien en paarden in Lexington in Amerika. Het Amerikaans bedrijf Alltech nodigde vier vertegenwoordigers en vier veehouders uit, waarvan Ton dus een van de gelukkige was. Alltech opereert wereldwijd in 128 landen.

Groot, groot, groot
“Voordat wij naar het symposium gingen maakten wij vier dagenlang een tour langs Amerikaanse melkveebedrijven, waarvan een aantal Nederlanders van herkomst, in Vermount”, vertelt Ton enthousiast. “Die Nederlanders woonden daar al lang en helemaal veramerikaanst. De boerenbedrijven zijn niet te vergelijken met hier. Indrukwekkend, zo groot! Het koeienaantal varieert van de 200 tot de 850. Men was daar een hele dag aan het melken. Dat overigens overgelaten werd aan Mexicanen, die vaak illegaal op de boerderijen woonden. Alles is er veel en veel groter: de auto’s, tractoren, vrachtwagens, mestsilo’s van duizenden kuubs en maiskuilen wel vijf meter hoog.” Ton had ogen te kort. Opvallend waren de geamputeerde staarten van de koeien in verband met de hygiëne. Ton: “Je zou zeggen dat ze die nodig hebben om de vliegen van zich af te slaan, maar de grote en vele ventilatoren verdrijven deze insecten. De boeren leven daar veel relaxter. Ik kwam er nog een jongen tegen uit Knegsel die daar stage liep. We legden wat binnenlandse vluchten af. Wij misten een keer het vliegtuig, maar met het grootste gemak stapten we volgende dag, met dezelfde ticket gewoon op een ander vliegtuig. Je zag auto’s met sleutels en al erop langs de kant van de weg staan. En overigens veel Europeesche automerken.”

Tony de Groot
Het symposium vond Ton erg interessant en indrukwekkend. Er werden lezingen gehouden op vaktechnisch gebied en in de omgang met mensen o.a. door de Amerikaan en oud legerkolonel ten tijden van de golfoorlog, Colin Powell, ook bekend van de politiek. Ja, alles in het Engels. No problemevoor Ton. Hij had daar een bijzonder ontmoeting met de Nederlander Tony de Groot. Ton: “Die man was al tachtig jaar, maar stond nog benijdenswaardig in het leven. Hij woonde op een boerderij in California. Ik was onder de indruk van zijn aangrijpend levensverhaal. Als tienjarig kind was Tony in de oorlogstijd getuige van de luchtlanding bij Arnhem, ‘De slag om Arnhem’. Hij was dankbaar voor het eten dat hij toen van de Amerikanen kreeg. Toen beloofde hij zichzelf om ooit naar het land te gaan waar deze soldaten vandaan kwamen. Omdat zijn twee broers waren gesneuveld in Indie beloofde hij zijn moeder pas te vertrekken op zijn 21e jaar. Met 27 dollar op zak kwam Tony aan in California. Na tien jaar bij een bakker te hebben gewerkt kwam hij per toeval in aanraking met koeien.

Ton en Tony

Inmiddels runt Tony de Groot, samen met zijn zoons, een toonaangevend bedrijf met 6000 koeien, waar de beesten met 180 tegelijk gemolken worden.”Aan de uitnodiging van Tony, om eens naar zijn bedrijf in California te komen kijken, hoopt Ton nog eens gehoor aan te mogen geven.

Thuis in Esbeek
Honderden foto’s en vele verhalen getuigen van de boeiende reis en belevenis. Ton heeft in Amerika niet alleen veel indrukken opgedaan, maar ook ideeën. Die kan hij gebruiken in zijn eigen melkveebedrijf Poorthoeve met totaal 140 melkkoeien en jongvee. In 1996 kwam Ton met zijn gezin vanuit Dongen in Esbeek wonen. Samen met zijn vader runde hijboerderij Poorthoeve aan de Tuldensedijk. In 2000 heeft hij het bedrijf overgenomen. Zoon Lars heeft ook interesse in de agrarische wereld. Of die daadwerkelijk het bedrijf overneemt zal de toekomst uitwijzen.

Ton zijn verzoeknummer is Hotel California van The Eagles.“Een tijdloos nummer, en ik hoop er ooit eens te mogen slapen hahaha.”

Op de grote bedrijven worden koeien gevoerd met behulp van een vrachtwagen

Lees meer
  1193 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met Annie Snels-Wezenberg

Aan De Keukentafel met Annie Snels-Wezenberg

Een levenlang tussen de eieren

Annie Snels (80) heeft haar leven lang tussen de eieren gezeten. Tot op hoge leeftijd verkocht zij nog eieren aan huis. Sinds een paar maanden is zij daarmee gestopt. “Het is gekomen door de vogelgriep. Er mochten geen eieren vervoerd worden. Van de ene kant jammer om er mee te stoppen en van de andere kant had ik dat zetje nodig, want het was goed en genoeg geweest.”

De liefde
De rasechte Esbeekse Annie groeide op samen met haar broer Jo, pa en ma op het Hoogeind, tegen landgoed De Utrecht aan. Thuis hadden ze een kippenbedrijf met kuikenbroeierij. Annie kon goed leren en na de MULO had ze graag doorgeleerd op De Posterholt in Limburg, een landbouwschoollerarenopleiding. Maar daar wou Pa Wezenberg niets van weten. Annie kon naar Limburg gaan, maar maakte dan wel een eind aan de verkering met de Beekse Gust Snels, want dat zou zonde van het geld zijn, als ze toch

Lees meer
  1036 Hits
  0 reacties

Aan de Keukentafel met oud Esbekenaren Piet en Miet Broeckx

Aan de Keukentafel met oud Esbekenaren Piet en Miet Broeckx

Piet en Miet, beiden 86 jaar, vierden op 3 mei, samen met hun vier dochters, schoonzonen, en zes kleinkinderen hun 60 jarigep trouwdag.p Een feest waar ze mooi op terugkijken. Maar ook op een leven waarvan ze vinden dat ze zeker niet mogen mopperen.p

Boerenleven
“Net na ons trouwen brak de welvaart aan. Zo had ik al snel een wasmachine”, vertelt Miet. “Dat was wat anders dan wassen op de roefel. Maar wij hebben geen armoede gekend, hoor.” Miet haar wiegje stond in Biest-Houtakker. Ze groeide op in een gezin met zeven kinderen. Als jongemeid hielp ze mee op de boerderij. Op haar zevende melkte ze al koeien. Later diendeze in Tilburg en ook in Hilvarenbeek bij garage van Rijn. Miet: “Ik deed het huishouden en bediende zelfs de benzinepomp”. Piet groeide op in Esbeek als jongste in een gezin van acht kinderen en hielp al snel mee op de boerderij. De oorlog ging volgens hen rustig aan hen voorbij, maar de verhalen liegen er toch niet om.p

Drie huwelijksbootjes
Piet en Miet leerden elkaar kennen op een feest van de NCB in het Willem II stadion in Tilburg. Piet gaf er een demonstratie met de rijvereniging en Miet met de reidansclub. De jongens en meiden zochten elkaar wat op. Miet bleef met haar panty hangen aan de spoor van de rijlaars van Piet. Een paar jaar verkering volgde. Het is ook nog even uit geweest en Piet had een ‘tussendoortje’ met ene Nellie. Samen met nog twee zussen van Miet traden zij in het huwelijk. Dat was in die tijd wel meer gebruikelijk. De schoonzonen namen tegelijkertijd de boerderijen van thuis over. Zus Sjaan overleed in het kraambed van een tweeling. Later zijn beide schoonbroers overleden. Miet: “Erg jammer dat wij nooit met drie stellen wat hebben kunnen vieren. Dat is altijd een gemis geweest.”

Irma La Douce
Miet en Piet gingen wonen in Esbeek op de ouderlijke boerderij van Piet. Zij woonden in bij vader, moeder en broer Jan. Miet: “Wij hadden een keuken, kamer en slaapkamer, en later de hele boerderij, want de familie ging verhuizen naar een bungalowtje in de buurt.” Hetp huwelijk van Piet en Miet werd gezegend met vier dochters.p Zij herinnert zich nog de geboorte van de jongste dochter, Irma. Aanvankelijk hadden zij de naam Mariëlle bedacht, maar huisarts van Rijn vond Irma een mooie naam, afgeleid van Irma La Douce.p “Een zoon was ook leuk geweest, maar de jongens zijn er toch wel bijgekomen en ik weet ook dat meiden zorgzamer zijn”, telt Piet zijn zegeningen.p

Ontspanning
Miet: “We hadden in Esbeek goede contacten, maar aan ‘koffie drinken’ deed ik niet. Ik werkte mee op de boerderij, was bij de KVO en bij het kerkkoor Rouw en Trouw.p Meer aan ontspanning was er niet in die tijd.” Piet bezocht op zondag het Agrarische Nieuws (en nog) bij Schuttershof.p

Vanaf de lagere school tot op hoge leeftijd was hij lid van het Esbeeks kerkkoor. Een gezamenlijke hobby was de carnavals vereniging De Laatste Hoop en het nog altijd spelende spel jeu de boule.p

Betrokken bij Esbeek
Van heinde en ver kwamen mensen af op de grootste mestvarkensstal van het zuiden bij Broeckx in Esbeek. Bij gebrek aan een opvolger stopte Piet begin jaren zeventig met boeren. De boerderij werd afgebroken en ernaast een nieuw huis gebouwd. Later trokken zij toch weer terug naar een nieuwe woning opp Piet zijn geboorteplek. Sinds 15 jaar woont het stel met veel plezier in Hilvarenbeek en van heimwee naar Esbeek is nooit sprake geweest. Miet: “Het huis in Esbeek werd te groot en ook de leefbaarheid werd minder. Maar wij hebben ons er altijd goed thuis gevoeld en zijn nog steeds betrokken bij het reilen en zeilen van het dorp. Het geheim van een goed huwelijk? Gewoon je gang gaan, op tijd kibbelen, maar ook weer vergeven en vergeten.”p

Muzikaal verzoeknummer: Ave Maria van ‘ons Elly’, maar aangezien dat niet te vinden is op you tube, kiezen Piet en Miet voor Rosanne van Nick en Simon.

Lees meer
  825 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met Dion Luijten

Aan De Keukentafel met Dion Luijten

Hee, een bekend gezicht, zag ik jou niet op tv?’ Als woordvoerder en communicatieadviseur van de politie eenheid Oost Brabant verschijnt Esbekenaar Dion Luijten (45) met enige regelmaat op de Nederlandse buis. Dion doet zijn woordje bij televisiezenders zoals Omroep Brabant, SBS en ook bij de NOS. Hij maakt persberichten van spelende zaken. Belangrijk is dat hij de boodschap goed verwoord naar buiten brengt, het mag het onderzoek niet schaden. Daarvoor bekleedde hij tien jaar lang de functie van hondengeleider. Dat betekent dat je dienst doet met een surveillancehond en ingezet wordt bij bijvoorbeeld geweldsincidenten of inbraken. En dáárvoor werkte Dion in de algemene surveillance dienst.

Kliek
De geboren en getogen Tilburger groeide op in een gezin met vier zonen op De Besterd. Pa werkte bij de Volt. Zoals ook twee van zijn broers ging Dion na het Odulphus lyceum in 1988 naar de politieschool in Harlingen. In 1990 ging hij werken bij het toenmalige Korps Rijkspolitie. Dion kreeg in 2003 een relatie met collega Carmen. “Ik woonde in Waalwijk, mijn familie in Tilburg en Carmen in Bladel. We zochten een woonbestemming tussenin. Dat het de gemeente Hilvarenbeek zou worden was snel duidelijk. In 2005 gingen wij in Esbeek wonen. ‘Wat ga je daar toch doen bij die kliek’, werd ik gewaarschuwd. We gingen er open minded in. Wij hebben nergens moeite mee gehad. Samen met onze twee kleine kinderen wonen wij heerlijk in Esbeek. Ik sloot me al snel aan bij een mountainbike clubke. In deze hoek zit behoorlijk wat import. Dat scheelt misschien, maar ook met echte Esbekenaren hebben wij een goed contact.

Wapenbezit
Zoals overal zijn er ook bij de politie veranderingen en reorganisaties. “Zo zijn wij van 26 korpsen naar 1 korps gegaan. Maar wij merken ook veranderingen onder de burgers. Zij zijn veel mondiger en agressiever geworden. Er is meer wapenbezit en minder respect. Toen ik begon was er geen internet en mobiele telefoon, laat staan mobiele telefoons met internet. In mijn begintijd als woordvoerder was de politie de enige bron van informatie. Tegenwoordig staat alles meteen op internet en journalisten hebben de betrokkenen al snel gesproken. Het ligt direct op straat. En dat kan een onderzoek aardig in de weg zitten. Of ik ooit wakker lig van een zaak? Dat is me eigenlijk nog nooit gebeurd. Ik kan zaken snel een plaatsje geven en verwerk het door er met collega’s en thuis over te praten.”

Gebeurtenis/anekdote
“Drie jaar geleden was op De Laarakker in Liempde een babylijkje van een meisje gevonden. Ik was woordvoerder in deze zaak. Familie was niet te achterhalen. Er werd een toepasselijke naam verzonnen: Sterre van de Laarakker. Mijn dochtertje Sterre was toen een paar weken oud. Ik vond het wel een eer. Het is overigens een onopgeloste zaak.” Zo heeft Dion een legio aan verhalen van gebeurtenissen.

Dion houdt van van reizen. Met dochtertje Sterre in de rugdrager in Yellow Stone National Park in Amerika

Hij herinnert zich dat hij voor het eerst op tv kwam als woordvoerder. Met vrienden zat hij paraat en toen hij in beeld kwam sprak de voice-over, tot grote hilariteit van de aanwezigen, dwars door zijn verhaal heen. Ook keek Dion eens urenlang met een verwrongen gezicht de Esbeekse huiskamers in, doordat het oude Tv-kabelsysteem een storing had.

Inbraaktip
“Woninginbraak is moeilijk de kop in te drukken. Dat blijft bij de politie een speerpunt. Mensen moeten weten dat je niet alleen voor een ongeluk of een hartaanval 112 (dat is de kortste lijn) moet bellen, maar zeker ook bij verdachte zaken. Bijvoorbeeld als je een auto met gedoofd licht door de straat ziet rijden. De piek van inbraken is in de vroege donkere avonduren. Mensen zijn dan minder alert, omdat er overal bedrijvigheid is. De deuren zijn gewoon open. Die gaat alleen ‘s nachts op slot. Zo wordt het de inbreker makkelijk gemaakt. De burger kan preventief veel doen.”

Verzoeknummer: “Laat ik maar toepasselijk iets van The Police kiezen; ‘Every little thing she does is magic’.”

Lees meer
  975 Hits
  0 reacties

Aan De Keukentafel met Marian van Helvoirt.

Aan De Keukentafel met Marian van Helvoirt.

Op 21 april nam Marian van Helvoirt - van Nistelrooij (65), gezien de pensioengerechtigde leeftijd, afscheid van haar vertrouwde Mytylschool, verbonden aan revalidatiecentrum Leijpark in Tilburg. Een school voor leerlingen met lichamelijk meervoudige handicap of leerlingen met functionele beperkingen. Marian mag officieel het jaar nog afwerken, maar zij bedacht zo dat het voorjaar wel een mooi moment is om afscheid te nemen.

Wennen in Esbeek
Ik groeide op in Nuland in een gezin met zes kinderen. Mijn vader was zaakvoerder van de boerenbond. Ik ging naar de Mulo in Den Bosch en deed vervolgens de kleuterleidsteropleiding. Toen ging ik aan de slag bij ‘Het Kakelhofje’ in Berkel-Enschot. Ik haalde mijn hoofdakte en werd hoofdleidster. Begin jaren 70 leerde ik in een dansgelegenheid in Vught Jan van Helvoirt uit Diessen kennen. Wij trouwden en betrokken het ‘oude postkantoor’ aan de Esbeekseweg in Esbeek. In het begin was het wel wennen om in Esbeek te wonen, maar gelukkig had ik mijn werk in Berkel- Enschot ook nog. Toen onze Stijn werd geboren zegde ik mijn baan op. Dat was in die tijd gebruikelijk. Ik vond de kleuterklassen met 42 kleuters toen wel erg veel. Je kon amper tijd besteden aan de kinderen, want je was veel bezig met organiseren. Ik herinner me nog een stil teruggetrokken manneke in de klas. Ik vond het zo erg dat ik gewoon geen tijd voor hem had. Dat was ook de reden dat ik ondertussen een opleiding voor het speciaal onderwijs ging volgen.”

Vaste baan Mytylschool
“Toen ook onze Bram en Gijs naar de basisschool gingen deed ik na wat invalwerk op De Wingerd invalwerk op de Mytylschool. Dat was in 1986.Toen er een vacature bij een MLK (Moeilijk Lerende Kinderen) klas vrij kwam rolde ik in een vaste baan. Mijn doelgroep waren kinderen met een motorische beperking met leerproblemen. Er hebben wel wat wisselingen plaatsgevonden. De laatste jaren deed ik de eindgroep van 16 tot 19 jarigen. De zorgtaken nam de klassenassistente op zich. Ik richtte mij puur op het leerprogramma. Weet je, het speciaal onderwijs is niet te vergelijken met het reguliere onderwijs. De verschillende afdelingen maken het werk gevarieerd. De groepen zijn stukken kleiner. Maar dat moet ook, want de kinderen hebben meer aandacht nodig. En daar krijgt een leerkracht ook ruimte voor. Samen met een logopediste heb ik ook nog een, inmiddels opgeheven, communicatie groepje geleid: gebarentaal aanleren en oefenen, communicatieapparaten bedienen, taal oefenen enz.”

Anekdotes
“Of ik wat leuke anekdotes heb? Ik viel in op de kleuterschool in Esbeek. Ik moest naar de tandarts want mijn tand was eruit. Jullie Denise vond het niet leuk dat ik wegging. Ze zei: ‘Marjan, ik zal net doen dat ik het niet zie dan hoef je niet weg.’ Maar ik ging toch en toen ik terug kwam zei ze ‘Ik zei toch dat ik net zou doen dat ik het niet zie!’

Zo moest ik ook een keer lachen met een jongetje op de kleuterschool in Geffen. De inspectie kwam onverwachts. Wij moesten dagelijks een verhaaltje uit het hoofd vertellen, niet voorlezen uit een boek. De inspectie controleerde bij de kinderen of juf dit daadwerkelijk had gedaan. Inspecteur: ‘wat heeft jullie juf vanmorgen gedaan?’ Kleuter: ‘een verhaaltje voorgelezen.’ Inspecteur: ‘een verhaaltje voorgelezen met een boek erbij?’ kleuter: ‘Nee, da din ze uit durre kop.’ Buiten verhalen vertellen, speel ik graag poppenkast. Taalles en creatieve vakken zijn ook mijn ding.”

Wat nu?
Jan en ik gaan binnenkort een rondtrekreis door West Amerika maken. Ik heb mezelf beloofd dat als ik stop met werken wij iets speciaals gaan doen. En daarna, tja, daar moet ik nog over nadenken. Dat kan alle kanten op. Ik vond het raar en ook best moeilijk om afscheid te nemen van de Mytylschool. 29 Jaar lang heb ik er met veel plezier en voldoening gewerkt. Ik heb er leuke, ontroerende en grappige dingen mogen beleven.”

“Mijn verzoeknummer is ’School is out for summer’ van Alice Cooper. Dat lijkt mij heel toepasselijk, want voor mij is de school deze zomer ook uit.”

Lees meer
  1174 Hits
  0 reacties

Coöperatie Esbeek wordt gesteund door:

Redactie & Fotografie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Voor vragen over de Coöperatie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Webdevelopment: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.