Column Jan Maas

Column Jan Maas

Op het moment dat Astrid mij vraagt of ik een column wil schrijven zitten we lekker warm in Schuttershof nadat we anderhalf uur lang in de stromende regen hebben staan kijken naar Audacia-Tuldania (2-4 trouwens). Na een mooie zomer en een even mooie nazomer zijn we het er allemaal over eens dat nu toch de herfst echt is begonnen. Herfst. Mijn minst favoriete seizoen. Grauw. Vochtig. Van elk seizoen zijn positieve dingen te beweren, behalve van de herfst.

Wie zit te wachten op storm en regen, niemand toch?
Lekker een stuk gaan toeren met de motor is er niet meer bij, de wegen liggen vol met gevallen bladeren en zijn gevaarlijk glad. Tennissen kan met een beetje geluk nog wel als de ballen tenminste niet alle kanten op waaien.
Begrijp me goed, ik vind het leven in Esbeek en Nederland fantastisch maar ons klimaat is voor verbetering vatbaar. Elk jaar genieten wij weer met volle teugen van onze vakantie in een warm land, bij voorkeur Italië. En elk jaar weer maken wij plannen om in de toekomst in ieder geval een keer in het zuiden van Europa te overwinteren. Uiteraard pas na ons pensioen en als de kinderen het huis uit zijn.
Dat laatste is bij het ter perse gaan van dit epistel gerealiseerd. Zoonlief woont al geruime tijd “op z’n eigen” en onze dochter heeft sinds kort een optrekje gewonnen in het centrum van Esbeek. Zij hield er de laatste maanden een zeer subjectief thuisleven op na. Lag er bijvoorbeeld aan wat voor avondeten er op tafel kwam.
Dit ging als volgt: de telefoon rinkelt. “Met Corrie Maas”. “Hallo mam, wat eten we vanavond?”. Nu hanteert mijn echtgenote een avontuurlijke en verrassende kookstijl wat vaak resulteert in, laten we zeggen, een fantasierijk menu, vandaar deze ietwat behoedzame telefoontjes. “Vanavond hebben we zuurkoolsoep”. Een korte stilte aan de andere kant van de lijn “O, en wat nog meer?” “Witvis met aardappelpuree, spinazie en komkommersalade”.
“OK, jammer maar vandaag haal ik het echt niet, ik pak wel ergens een broodje”. Maar goed, nu is ze dus zelf verantwoordelijk voor het menu.
Maar, zoals gezegd, eens komt de tijd dat wij dit koude kikkerlandje een aantal maanden de rug toekeren en tijdelijk inruilen voor een warmer oord. De afgelopen maanden met sneeuw, kou, gladde wegen (leve de opwarming van de aarde) en alle bijkomende ellende hebben ons alleen nog gesterkt in ons voornemen.
“Echt niet” zeggen familie, vrienden en kennissen. “Jullie kunnen Esbeek zolang niet missen.” Hier zit wel een kern van waarheid in, als er in ons dorp iets te beleven is willen wij daar over het algemeen wel bij aanwezig zijn. En wandelen, fietsen, motorrijden, tennissen, biljarten en trivianten is veel leuker als je met meerdere personen bent.
En natuurlijk is december de feestmaand, met Kerst en Oud en Nieuw, waarin je toch allerlei gezellige dingen met elkaar onderneemt.
Goed, dan vertrekken we in januari. Maar ja, in februari is het vaak alweer Carnaval, ook niet te versmaden. En om na carnaval nog te gaan, dat is de moeite niet waard. Dus toch maar weer onder de zonnebank…..

Jan Maas.

Column Wiesje Pulles
Column Frank Schellekens
 

Reacties

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
vrijdag 18 October 2019
Indien u zich wenst te registreren vul dan aub. de velden voor gebruikersnaam en naam in.

Coöperatie Esbeek wordt gesteund door:

Redactie & Fotografie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Voor vragen over de Coöperatie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Webdevelopment: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.