Column Karin van Bokhoven

Column Karin van Bokhoven

Hoezo, vervelen?

Bijna zeven jaar geleden nam ik een besluit waarover door collega’s nogal verschillend werd gedacht. ’t Was ook niet niks: op de dag dat ik 29 jaar in dienst was, nam ik, na vele jaren heel fijn en met zin gewerkt te hebben, afscheid als receptioniste/telefoniste van het woonzorgcentrum “Joannes Zwijsen”.
Op de dag van vandaag zouden ze je voor gek verklaren, want zelf zomaar ontslag nemen, wie doet dat nu?
En ook toen werd er zo al over gedacht, hoewel anderen het ook dapper vonden om tot zo’n beslissing te komen om een andere invulling aan je leven te gaan geven.
“Zul je je niet gaan vervelen?” werd mij in de weken voor vertrek herhaaldelijk gevraagd.


“Nou, ik kom in ieder geval hier één dag in de week als vrijwilligster terug, want om echt definitief afscheid te nemen van iedereen, dat kan ik nu ook weer niet”. Zo gezegd, zo gedaan. Elke woensdag is voor mij voortaan “Zwijsendag”. Manlief brengt me naar Tilburg ( heeft hij ook ’n dag rust) en ik ben dan gastvrouw in de huiskamer van de fraters.
Bij die fraters is het in 1974 allemaal begonnen. Als 17-jarige, met m’n Havo-diploma net op zak, kwam ik via het arbeidsbureau terecht achter de balie van het spiksplinternieuwe kloosterverzorgingshuis van de fraters van Tilburg. Totaal geen ervaring met werken, dus ’t was super spannend, die eerste werkdag. Maar al heel gauw voelde ik me daar thuis. Er hing een gemoedelijke sfeer, de mensen waardeerden wat je voor hen deed, ook al was het nog maar zo’n kleinigheid. Je had voor hen toen nog ècht tijd, tijd voor ’n praatje, tijd om hen wat aandacht te schenken. En dat is iets wat de laatste jaren steeds minder kon.

Het kloosterverzorgingshuis werd een woonzorgcentrum waar ook andere religieuzen en nog wat later, leken werden opgenomen. Het werd steeds zakelijker en dat begon me ’n beetje tegen te staan en na 29 jaar werd ’t onderhand wel tijd voor iets anders.
Aangezien mijn wederhelft toen al van de VUT-regeling profiteerde en ik sindsdien al wat minder uren was gaan werken werd het nemen van m’n besluit wat gemakkelijker. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik er toch wel ’n nachtje van wakker heb gelegen. Niemand had ook maar ’n vermoeden van mijn voornemen. Ik hoorde, zoals ze zeiden, bij het interieur en dat ik dus zomaar eens zou kunnen vertrekken!

Nu ben ik dus al enkele jaren actief als vrijwilligster en dat bevalt me prima. ’s Woensdags kom ik echt met ’n voldaan gevoel thuis. De mensen zijn zo dankbaar, al is het soms maar voor het kopje koffie dat je voor hen inschenkt! En er is toch geen mooiere beloning, dan ’n hartelijk dankjewel of een dankbare glimlach op het gezicht van de oudere medemens.
Ook bij grote activiteiten in het woonzorgcentrum zijn vrijwilligers hard nodig, dus ik ben er nog wel eens vaker te vinden.
Daarnaast hebben ze me in het fraterhuis waar het hoofdbestuur van de congregatie zetelt, weten te strikken als oproepkracht voor de receptie. Ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan… Daar voel je je ook heel welkom. ’t Is net of je thuiskomt bij een grote familie. Je hoort er echt bij! En al hoef ik daar maar af en toe te werken, toch word ik overal bij betrokken, zoals bij jubilea, personeelsuitstapjes, kerstvieringen, bijzondere verjaardagen.

Ik hoop zo nog vele jaren door te kunnen gaan. Het geeft me voldoening en een warm gevoel om de ouderen, die in hun laatste levensjaren toch vaak al zoveel moeten inleveren, een klein beetje aandacht te geven, een klein beetje van mijn tijd.
Dus me vervelen? Echt niet!

Karin van Bokhoven.

Column Marga Hesselmans
Column Jan van Helvoirt
 

Reacties

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
zondag 13 October 2019
Indien u zich wenst te registreren vul dan aub. de velden voor gebruikersnaam en naam in.

Coöperatie Esbeek wordt gesteund door:

Redactie & Fotografie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Voor vragen over de Coöperatie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Webdevelopment: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.