Column Marga Hesselmans

Column Marga Hesselmans

Van je familie moet je het hebben……….


Klinkt het uit de hoogte als ik zeg, dat ik ben vergeten hoe vaak ik kampioen geworden ben tijdens mijn lange korfbal carrière? Ik ben werkelijk de tel kwijt. Net zoals ik vergeten ben hoelang ik al in het eerste van DKV Tuldania speel. Wat ik wél zeker weet, is dat we in de 1e klasse veldcompetitie de titel gepakt hebben en daardoor zijn opgeklommen naar de promotieklasse van de KNKV. We zijn er trots op.
Toen we een aantal weken geleden thuis de wedstrijd wonnen tegen het lastige Vonckel Girls, durfden we heel voorzichtig te dromen van een feestje. Maarrrrrr Tuldania zou Tuldania niet zijn als we het ons zelf niet onnodig moeilijk zouden maken door te verliezen van een team wat van tevoren eigenlijk niet ingecalculeerd was! Nu moesten we dus echt alle wedstrijden persé winnen en geen enkel punt meer laten liggen. Zo gezegd zo gedaan! Susan coachte ons op zondag 10 mei in Milheeze naar een mooie overwinning. Nu durfden we met wat meer zekerheid voorbereidingen te gaan treffen voor een kampioensfeestje…..
Bij de Schut op het terras hadden we hier overleg over. Harm trakteerde ons die dag op bitterballen dus de stemming zat er goed in tijdens de vergadering. De hoofdvraag was: Wat moet er voor volgende week allemaal georganiseerd worden? Er moeten flyers komen voor alle inwoners van Esbeek! En wie brengt die flyers rond? Ohh, dat doet ons moeder wel zegt Lon. Oké dat is dan rond. De kantine regelen, wie belt Geertje? En wie mailt Astrid voor een stukje op de EU-site, vraag dan ook meteen of Astrid foto’s wil maken van de wedstrijd. En dan ons kampioenshirt “heeft iedereen dit shirt eigenlijk nog wel”? Nee zegt Mijke, maar Rein maakt nog wel effe zo’n shirt voor mij bij. Het is een gezellige boel met de korfbal dames die allemaal door elkaar heen praten. Ik kan er maar niet tussen komen met wat ik wil zeggen, want iemand roept alweer: een aankondiging van onze kampioenswedstrijd in de Klep moet ook nog gebeuren. En dat stukje moeten we nu acuut schrijven want dat moet vanavond al ingeleverd worden. Een ander zegt: ik haal wel een bedankje voor Rene onze trainer. Dan doe er ook maar een bloemetje voor Rene zijn vrouw bij en iets lekkers voor zijn zoontje. De sponsors uitnodigen moet zeker gebeuren, wie doet dat en wie regelt Zuutjes Aon? Iemand roept er ineens doorheen: “dragen we onze groene boa’s ook weer als we kampioen worden”? Ja natuurlijk, wat een stomme vraag zegt de ander! Ennu wat doen we voor onze Pezerik Nicolle, ze gaat ons team verlaten na dit seizoen. Elly biedt aan iets creatiefs voor haar te maken. Eindelijk ben ik aan het woord en zeg: we moeten vooral niet vergeten onze assistent coach Susan Hesselmans te bedanken, voor haar moet op z’n minst een mènnus grote bos bloemen worden gehaald. Want vergeet niet, ze is volgend jaar onze hoofdtrainer/coach, we moeten ze in ere houden. Ik beslis meteen voor de hele groep, dat ik die bloemen wel koop! In gedachten denk ik: volgend seizoen zullen er cruciale momenten komen waarbij het voor mij gunstig zal uitpakken dat ik deze taak nu op me neem!
Nou, zo ongeveer alles is wel geregeld en verdeeld. Het enige wat we nu nog moeten doen is WINNEN, ook niet onbelangrijk. Het is inmiddels zondag 17 mei geworden: de grote dag. We speelden op eigen veld tegen Wintelre. Er was veel belangstelling van supporters, familie en vrienden. In de eerste helft ging het spel goed, we maakten onze kansen af waardoor we in de rust met 8-2 voor stonden. Rene sprak ons tevreden toe. Maar benadrukte dat de wedstrijd nog niet gespeeld was. De tweede helft creëerden we de kansen wel maar we maakten ze niet altijd af. Winty scoorde daarentegen wel een aantal keer. Gelukkig kwam ons einddoel niet in gevaar. De eindstand was 10-5. Met dubbele cijfers hadden we de kampioenswedstrijd naar ons toe getrokken. Zuutjes Aon zette de feestmuziek al in!
Een heerlijk gevoel is het om met je team kampioen te worden. Samen met onze 2 coaches is het een mooie overwinning. Na de wedstrijd waren er bloemen, felicitaties, champagne, “we are the champignons” uit de boxen en bier veel bier om te proosten en te drinken, lovende speeches. Kei leuk dat zoveel mensen ons kwamen aanmoedigen en wat hebben we geweldig gelachen om de pikante attentie met pakkende tekst van onze voetbal-collega’s. En niet te vergeten de toepasselijke en persoonlijke muziek CD die we kregen van onze junioren, op die muziek hebben we die hele zondag nog gedanst en veel plezier gehad.
Wat is het toch geweldig om te sporten met een gedreven team en dan nog eens kampioen te worden ook! Het smaakt naar meer, kampioen worden verveelt nooit! Dus ik heb besloten dat ik toch nog maar een jaartje door ga met korfballen. En het liefste speel ik nog een heel seizoen in het eerste team! Maar aangezien er een vernieuwde brede selectie staat te trappelen met veel aanstormend jongtalent……. Kan ik in deze column niet anders dan van de gelegenheid gebruik maken en vermelden dat je het van je familie moet hebben, zelfs in de sport-wereld!
Dus Suus oftewel Beste trainer….. Ik zou zeggen een basisplaats voor nummer negen !!!

Marga Hesselmans (Nummer 9!)

28 januari 2010

Column Ad Hesselmans
Column Karin van Bokhoven
 

Reacties

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
vrijdag 13 December 2019
Indien u zich wenst te registreren vul dan aub. de velden voor gebruikersnaam en naam in.

Coöperatie Esbeek wordt gesteund door:

Redactie & Fotografie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Voor vragen over de Coöperatie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Webdevelopment: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.