Column Nelly Wouters

Column Nelly Wouters

De tweede column, geschreven op maandag 6 oktober is van Nelly Wouters-Hamers:

Rookvrij Nederland

Op 1 juli ging bij mij de vlag uit omdat er vanaf die tijd binnen nergens meer gerookt mocht worden. Héérlijk om na een avondje stappen geen last meer te hebben van stinkende kleding. Héérlijk om na een avondjestappen geen last meer te hebben van keelpijn en een hese stem als gevolg van meeroken. Als ik voorheen geïrriteerd raakte van al die smerige vieze walmen en dampen onder mijn neus kreeg ik vaak te horen, “och, ge het zelf ok gerokt.” Dat klopt, precies 25 jaar geleden ben ik gestopt, omdat ik zwanger was van ons Bo. Ik was veertien jaar toen ik begon te roken. Dat werd ook min of meer van je verwacht. Het hoorde er gewoon bij. Iedereen rookte en we wisten niet beter dan dat tabak alleen maar een genotsmiddel was. Ik weet nog dat ik trots ons moeder liet zien hoe ik voor het eerst over mijn longen kon roken. En zij klapte enthousiast in de handen, ook niet wetend hoe schadelijk sigarettenrook was. Ons moeder rookte Cabalero sigaretten en onze pa chief Whip, en later Ibis met Rizla 'rooie vloeikes'. Ik rookte Peter Struyvesant, Gladstone en Belinda menthol. Het eerste pakje kocht ik voor F. 1,75. We rookten alsof ons leven ervan af hing, wat achteraf ook waar bleek te zijn. Zo kreeg Peter met zijn plechtige communie een pakje shag van zijn ouders. Verder rolde hij sigaretten van de peuken die voor de kerk lagen, en van het laatste gruis uit de shagbuil van hun pa. Hij vond eens een sigarettenstompje op straat, stak het aan en het petje op zijn hoofd vloog in de fik! In die tijd stonden er met verjaardagen, recepties en trouwerijen tussen de pinda's, kaasblokjes en flessen Exota limonade, sigaretten en sigaren op de tafel. En hoe vaak kreeg je niet een pakje sigaretten cadeau met een knaak onder het plastic geduwd. In de jaren 70/80 werkte ik bij de Amro bank en de afdelingen zagen blauw van de rook. Ik werkte aan de balie en met een asbak naast me hielp ik al rokend de klanten. Sporten en roken ging ook heel goed samen. Bij de rust in een korfbalwedstrijd konden we nét twee sigaretten roken. Het genotsmiddel namen we nog mee naar het veld om zolang mogelijk van de peuk te genieten. De speelsters die al in het veld stonden riepen dan lichtelijk in paniek wacht even, niet uitmaken, ik wil nog een hijsje”. Onze Ad vertelde dat de voetbalscheidsrechter met een sigaret het veld opliep en de sigaret op de middenstip uittrapte.

Daar kunnen we ons nu toch niks meer bij voorstellen. Door de tijd heen zijn de antirook regels steeds meer aangescherpt. De rokers zijn steeds meer verbannen naar aparte rookruimtes. En nu is het dan zover gekomen dat er ook in cafés niet meer gerookt mag worden. Het is daar dan ook veel minder druk geworden, want rokend Nederland staat buiten. In principe sta ik nog steeds achter het antirookverbod, maar dat het er nou gezelliger op geworden is kan ik niet zeggen . . . . . .

Nelly Wouters-Hamers.

Column Han Bolijn
Column Piet Verhoeven
 

Reacties

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
zondag 13 October 2019
Indien u zich wenst te registreren vul dan aub. de velden voor gebruikersnaam en naam in.

Coöperatie Esbeek wordt gesteund door:

Redactie & Fotografie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Voor vragen over de Coöperatie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Webdevelopment: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.