Column Wiesje Pulles

Column Wiesje Pulles

Hoezo slordig…??


Over het algemeen ben ik vrij tevreden met mezelf, maar soms…. Soms baal ik echt enorm van mezelf, hekel ik echt bepaalde acties of trekken van mezelf, misschien is er een luttele seconde plaats voor een klein haat-gevoeltje (is dit een goede manier om gevoel te verkleinen? Mijn spellingscontrole zegt van niet, maar ik laat ‘t lekker staan).
Zoals nu, ja nu op dit moment dat ik deze column aan het schrijven ben. Op een of andere manier heb ik het weer voor elkaar zien te krijgen om iets kwijt te raken. En niet zomaar iets, nee: ik ben mijn column kwijt! G#dverd&*$@$mm$@!


Je kunt gerust zeggen dat de aanloop naar dit schrijven op zijn zachtst gezegd niet zonder hobbels was. Al maanden geleden kreeg ik te horen: 20 september mag jij je columnpie (verkleinwoorden zijn écht best lastig) inleveren. Natúúrlijk had ik die datum niet meteen in mijn agenda geschreven, want tsja waarom heb ik dat ding eigenlijk… die datum is nog zo ver weg, in ieder geval nog tijd genoeg om het ooit in mijn agenda te zetten. Het begon dus al dat ik Astrid eind augustus toch wat zenuwachtig benaderde met de vraag of ik ‘m toevallig niet al lang had in moeten leveren: ik was de datum kwijt. Gelukkig was dat niet het geval, verzekerde ze me en ze vertelde me de uiterlijke inleverdag (ja eerder inleveren mocht ook, maar ja, ik presteer beter onder enige druk, dus eerder inleveren is dan geen optie hè). Ik mag blij zijn met het feit dat ik ook die bewuste avond wat zelfkennis had meegenomen en vroeg of ze het nog even kon mailen, gewoon voor de zekerheid, niet dat ik het nog zou vergeten, maar toch… Mail ontvangen en ja, chapeau, in één (?) keer in mijn mooie zwarte degelijke agenda de date omcirkeld. Einde verhaal datum, wat kan er nog mis gaan zou je denken…


Dan nu: verhaal ‘in je agenda kijken’. Nu wil het zo zijn dat ik voor mijn werk, studie en vele andere afspraakjes mijn agenda toch echt wel gebruik, maar ik heb al jaren de gave om over dingen heen te lezen of kijken. Het staat er wel, maar ’t komt niet in mijn bewustzijn. Mijn vriendje zegt dat dit ook zo is met de theezakjes (waarvan sommigen al zelf hun weg naar de kliko proberen te vinden), mijn schoenen (zes paar tegelijk in gebruik), mijn gebruikte ontbijtbordje (die ik ‘express’ niet opruim, om er de volgende dag weer van te eten. Stel je voor dat ik de vaatwasser een keer extra open en dicht moet doen), mijn voetbaltas (het liefst vol met natte, stinkende, stikkende inhoud) en dergelijke die zich ergens (lees: niet op de goede plek volgens Maarten) in ons huis bevinden. Er is niets mis met mijn ogen, ik zie het wel, maar de gedachte dat ik iets zou moeten met een van deze dingen komt niet echt bij me op. Ook wel fijn soms, ik heb geen last van rommel, geen last van opruimwoede, en heb vaak het idee dat ik eigenlijk niet zoveel te doen heb. Zo ook de afgelopen twee weken, daarin bevonden zich echt wel uurtjes ruimte en tijd om eens een poging te gaan doen om mijn allereerste column te gaan schrijven. Heb het ook in mijn agenda zien staan, maar nooit de gedachte gehad om in die vrije uurtjes ook daadwerkelijk de pen te pakken. Vergeten…


Behalve die ene dag zo’n anderhalve week geleden (is al behoorlijk vroeg voor de deadline voor mijn doen), toen zat ik ergens alleen en ik moest wachten, niet mijn sterkste punt. In ene was die gedachte daar, vond een verfrommeld blaadje ergens onder in mijn tas, schudde er de broodkruimels uit en ik greep naar de pen. Ik overdonderde mezelf, wat een inspiratie voelde ik, wat een schrijfenthousiasme! Binnen een half uurtje de voor- én achterkant van dat velletje helemaal vol. Een gewéldige column! Over mijn hobby voetbal en dan specifiek over het veelbesproken vrouwenvoetbal. Dit alles naar aanleiding van ónze dames en hun prestatie op het EK in Finland. Vlot schreef ik leuke passages over mijn eigen carrière en dromen die ik daar vroeger over had. Natuurlijk kwam ik ook met scherpe stukken over (het ontbreken van) meisjes/vrouwenvoetbal en voetballende meisjes in ons dorpje… Heerlijk, dit werd echt een mooie column, met humor, emotie en passie geschreven!


Helaas… tot mijn spijt moet ik mededelen: jullie zullen het misschien wel nooit lezen. Nu zo ongeveer een 20 minuten geleden, net voor het begin van déze column kwam ik tot een vreselijke ontdekking. Ik had de computer al aangezet, hoefde immers alleen nog maar even mijn supercolumn uit te typen en te versturen. Nog even dat blaadje zoeken… dat zit in mijn tas, die blauwe dacht ik… mmm nee toch niet… die bruine tas dan… mmm alleen maar boeken… dan zit ie echt in die map die ik van mijn werk mee naar huis had genomen. Toen bekroop me al een akelig gevoel… het zal toch niet hè… nog even snel dan maar het laatste redmiddel: het hele huis op z’n kop… Conclusie: KWIJT, ik ben mijn column kwijt!!!! Op zo’n moment baal ik dus echt van mezelf!! Natuurlijk (dat dan weer wel) weet ik ineens precies waar ik hem gelaten heb: op mijn werk.. en ja ja hoe ironisch: op mijn werk, in mijn agenda! Hilarisch!


Echte paniek ontwikkelt zich echter niet, al snel lig ik helemaal dubbel om mezelf, ik zie mezelf scheldend, vloekend en nee schuddend door het huis rennen en ik weet: tevergeefs… Meteen denk ik ‘daar zou ik eens een column over moeten schrijven’, over die vervelende slechte eigenschap van mij (ja mam, ik zal ’t nu toch maar toegeven): ik ben slordig!
Gelukkig maar dat ik zo goed ben in het uitbuiten van ‘foutjes’, in een leuke draai geven aan dingen die even lijken tegen te zitten, in het zien van uitdagingen i.p.v. problemen, in het lachen om mijn eigen minpuntjes, waar uiteindelijk vaak toch nog iets moois uit voortkomt! Nu ik dit zo schrijf, merk ik ineens dat ik deze column nog afsluit met een moraal ook, haha topper dit, niets meer aan doen, versturen!!

Sjit, waar heb ik ‘t emailadres van Astrid ook alweer gelaten??

Wiesje Pulles

Column Egbert Stellinga Sr
Column Jan Maas
 

Reacties

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
zondag 13 October 2019
Indien u zich wenst te registreren vul dan aub. de velden voor gebruikersnaam en naam in.

Coöperatie Esbeek wordt gesteund door:

Redactie & Fotografie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Voor vragen over de Coöperatie: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Webdevelopment: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.